InfoCash

Artikel

De hardeschijf

Auteur: Dannyy1992 | geschreven op 07-09-2010

De hardeschijf is eigenlijk niets minder dan een database. Er word informatie magnetisch opgeslagen. Hierdoor is het mogelijk om informatie te bewaren ook als de computer uitstaat. De harde schijf bestaat grotendeels uit “Platters” dat zijn schijven waarop een dunne film van magnetisch materiaal is aangebracht.
De leeskop die scheert vliegensvlug over de platters heen om data te verzamelen die nodig is voor de processor of om zelf data te schrijven.
Je hebt verschillende groottes en snelheden van hardeschijven.

De hardeschijf kan je ook tijdelijk gebruiken als RAM-geheugen.
Als er onvoldoende RAM-geheugen over is dan zet je de hardeschijf doormiddel van Linux om in RAM-geheugen. Linux doet dit doormiddel van een speciale swap partitie.


De geschiedenis

In 1956 was het dan zover de eerste hardeschijf was gemaakt en werd gebruikt.
De capaciteit van de hardeschijf was zo ongeveer 4,5Mb en het gewicht was ruim een ton.
Je kon hem alleen maar via lease bestellen, De exacte prijs is niet bekend.
Maar omgerekend zou je rond de $250.000 per jaar komen.
Dat is dus aardig wat voor een schijf, Als je nagaat dat een muziek bestandje al aardig groot is. Dus er gingen nauwelijks twee muziek bestandjes op.

8 jaar later werd de floppy disk uitgevonden. Het grote voordeel van de floppy disk is dat je hem overal mee naar toe kan nemen en dat data vanaf elke locatie op de disk direct benaderbaar was.
In 1979 was een bedrijf het gelukt om een hardeschijf met meer dan 1 platter de produceren. Deze zogenaamde ‘Winchester’ harde schijf dankt zijn naam aan het feit dat de harde schijf twee platters had van ieder 30 MB .

In 1962 vond ook een heuse doorbraak van dataopslag plaats.
Er was een nieuwe soort van opslag uitgebracht, De optische opslag.
Optische opslag heeft als voordeel dat de opslagcapaciteit veel hoger is dan bijvoorbeeld een floppy disk en dat de acces time ook stukken hoger is. Het grote nadeel van optische opslag is dat het medium na verloop van tijd toch steeds slechter gelezen kan worden.
Door slijtage en zonlicht wordt de CD of DVD steeds slechter van kwaliteit.
De verbetering van optische opslag staat nog steeds niet stil.
In 1987 slaagde IBM erin om een laser met blauwe golflengte te gebruiken. Op deze manier behaalde IBM het resultaat van. 1Gb per vierkante inch.

Snelheden en Groottes

Er zijn 2 factoren die de snelheid van een harde schijf bepalen, “Seek time” en “Data rate”.
Seek time is de tijd die nodig is om een bepaald bestand op de harde schijf te localiseren.
Data rate is de hoeveelheid data die de harde schijf per seconde kan verzenden.
Meestal vind je deze waarden echter niet terug als je een harde schijf gaat kopen.
De moderne harde schijfen worden voornamelijk ingedeeld volgens een meer algemene snelheidsindicatie: RPM(rotations per minute).
De moderne schijven draaien vaak 5400 of 7200 rondjes per minuut.
Naast seek time en data rate is er nog de grootte van het cache geheugen op de harde schijf die de snelheid bepaalt.
Een typische harde schijf heeft 2Mb of 8Mb cache geheugen. Vooral bij het werken met een grote hoeveelheid aan bestanden zul je het voordeel merken van een groter cache geheugen.