InfoCash

Artikel

De geluidskaart

Auteur: Dannyy1992 | geschreven op 09-09-2010

De geschiedenis van de geluidskaart

De eerste geluidskaarten hadden mono-geluid van 8-bit met maximaal 22050 Hz. Later kwamen de stereo-geluidskaarten van 16-bit met 44100 Hz. De meeste mp3-bestanden hebben nog steeds 44100 Hz. Later kwam er surroundsound met meerdere luidsprekers. Het aantal kanalen werden steeds meer uitgebreid. Tegenwoordig zijn er geluidskaarten van 8 kanalen van 24-bit bij 96KHz (meer dan het dubbelen van 44100 Hz).


Iedere geluidskaart heeft:

- A/D en D/a omzetting

- een synthesizer chip

- een midi-interface

A/D en D/A omzetting

Geluidsbestanden worden op windows meestal opgeslagen als een wave-bestand.(wav.) Een windows wave bestand is een digitaal opgeslagen geluidsopname. Het geluid is dus opgeslagen in een binaire code (nullen en enen). Eerst moet er een omzetproces zijn van analoog naar digitaal geluid voordat je het kunt opslaan en bewerken. Daarom heeft iedere geluidskaart een A/D omzetting (Analoog naar Digitaal). Dit gaat met 44.100 foto’s per seconden zodat de computer het kan digitilaseren. Als je een wave-bestand wilt opnemen gaat het proces in de omgekeerde richting (D/A omszetting, Digitaal naar Analoog).

Een synthesizer chip

De synthesizer chip is een onderdeel in de geluidskaart met 127 instrumenten. Je kunt een instrument afspelen door een opdracht te geven ( de opdracht zelf heeft geen geluid maar de uitkomst van de opdracht wel). De synthesizer chip op een standaard geluidskaart kan 16 verschillende instrumenten tegelijk afspelen. De opdracht naar de chip wordt in een MIDI bestand verzonden (Musical Instrument Digital Interface.

Een midi-interface

Alle geluidskaarten hebben ook een midi-interface. Midi-aansluitingen gaan met de DIN-pliggen. Dit zijn 5-polige pluggen die vroeger gebruikt werden. Op de meeste elektronische toetsinstrumenten (keyeboord etc.) zit ook een midi-aansluiting.