InfoCash

Artikel

Belgische Herder

Auteur: antrax | geschreven op 03-06-2010

De Belgische herder, een ras die meerdere rassen ondersteund, zoals de Mechelse herder, Tervuerense Herder en Groenendaeler. Maar ondanks dat ze elkaar ondersteunen zijn het 4 verschillende hondensoorten met hun eigen vacht, karakter en doeleinden. Ook hun vroegere taken verschillen van elkaar. Dus hoe zijn ze nu daadwerkelijk, hoe zien ze eruit, en wat zijn hun doeleinden?


Belgische herder?

Belgische herder ook wel genoemd de "Laekense herder" is afkomstig uit België. Ze waren tot het einde van de 19e eeuw nog niet bekent als huishonden, maar als werkhonden bij boerenom schapen te drijven en het gezin te bewaken. Tot voor kort is de Belgische herder een ras op zichzelf.
Als stichters van deze ras staan de dierenarts Prof. Dr. Reul, L. Van der Snickt en L. Huyghebaert bekend.

Verschillen herdersoorten.

Op 29 september in 1891 werd in Brussel door Dierenarts Prof Dr. Reul de Club du Chien de Berger Belge, opgericht.Op 8 mei 1892 werd te Kuregem de eerste tentoonstelling voor Belgische Herders gehouden. In 1898 werd de club Berger Belge opgericht door L. Huyghebaert en Dr. G. Geudens, na enkele ruzies over kleur, vacht en andere dingen zoals karaktereigenschappen bleef de laatste club over.
De naam veranderde later in Societè Royal Canine St. Hubert, de Belgische overkoepelende organisatie. Enkele jaren later werd ook de Koninklijke Groenendael Club opgericht en erkend. Op 30 maart 1990 fuseerden beide clubs.
In 1901 kwam de allereerste Belgische herder in de fokboek te staan.
De Belgische herder is een hondenras in vier verschillende varianten:
· Groenendaeler
· Laekense herder
· Mechelse herder
· Tervuerense herder
De laekense Herder
De Laekense herder is een hond die vroeger als veedrijver werd gebruikt, tegenwoordig is hij er veel als gezinshond en waakhond.
De reuen hebben een schouderhoogte van ongeveer 62 cm, en de teven van ongeveer 58 cm. Ze hebben een ruwharige vacht, vaalrood met wat donker gevlamde beharing op snuit en op de staart.
Ze hebben een trimbeurt nodig ongeveer 2 keer per jaar, en soms moet je ze kammen met een grove kam. Deze herders kunnen prima in een buitenkennel worden gehouden mits ze voldoende beweging en aandacht krijgen.

Aard, opvoeding en Sociaal.
Deze ras staat bekent om hun oplettendheid, moedig en hard zijn, werkwillig, met een goede uithoudingsvermogen, dominant en zeer trouw aan hun baas, tevens zijn ze levendig en intelligent.
Dit ras vraagt een baas die evenwichtig is in de opvoeding en streng kan zijn. Het is belangrijk dat de baas stevig in zijn of haar schoenen staat, en die de training van de hond afwisselend houdt.
Verder is dit ras erg goed met kinderen, en als ze van pups af aan, leren omgaan met dieren zullen ze ook normaal omgaan met andere dieren zoals katten.

De Groenendaeler en Tevuerense Herder
De Groenendaeler en de Tevuerense Herder zijn net als de rest van de herders hierboven afkomstig van België, ze werden vroeger als veedrijver gebruikt maar tegenwoordig zien we ze steeds meer als gezinshond.
De Groenendaeler en Tevuerense Herder reu hebben een schouderhoogte van 62 cm en de teef een schouderhoogte van 58 cm.
De vacht is langharig en de hond heeft een dikke ondervacht, de Groenendaelers zijn zwart met eventueel wat wit op de tenen en of borst. Tevuerense Herders kunnen ook rood zijn van kleur.
Deze honden mogen niet te vaak geborsteld worden, het kan de ondervacht ernstig beschadigen en in de ruiperiode mag u wel kammen met een kam met grove tanden.

Aard, opvoeding en sociaal.
Deze honden zijn zeer energiek, ze zitten vol levenslust, zijn attent, intelligent, werkwillig en waaks.
Ze moeten vanaf pups af aan al gesterkt worden in hun zelfvertrouwen. Ze veel meenemen naar onbekende plaatsen en laten kennis maken met het onbekende is enkel goed voor hun zelfvertrouwen.
De honden leren snel en reageren vaak goed op de stem van de baas, slaan of schreeuwen is bij deze honden absoluut niet nodig. Deze honden kunnen het altijd prima vinden met hun eigen soort met andere soorten kunnen ze soms iets moeilijker zijn. Soms zijn ze wat terughoudend met kinderen en anderen dieren.

Mechselse herder
De Mechselse herder werd vroeger ook veel gebruikt als veedrijver, tegenwoordig zien we ze steeds vaker als waakhond, verdedigingshond en gezinshond.
Bij deze herders is ook bij de reu de schouderhoogte 62 cm en de teven 58 cm.
Ze zijn kortharig , met een vlossige vacht, en zwarte haarpunten met een masker op hun gezicht. Ze hebben weinig vachtverzorging nodig. Zo nu en dan borstelen is goed genoeg met name in de rui periode. Mits voldoende aandacht en beweging kan ook deze herder makkelijk in een buitenkennel leven.

Aard, opvoeding en sociaal.
Deze honden zijn oplettend, moedig, hard voor zichzelf, met een zeer grote uithoudingsvermogen, temperamentvol, dominant, en een zeer goede waakhond.
Ook zijn ze zeer intelligent en werkwillig.
De Mechselse herder leert relatief snel en zijn soms wat dominante gedrag vraagt om een baas die stevig in de schoenen staat. Ze zijn verder wel sociaal met kinderen en andere dieren. Deze herders hebben een maximaal gewicht tussen de 20 en 30 kilo.