InfoCash

Artikel

Wat te doen tegen schooluitval?

Auteur: rotterdamse | geschreven op 23-02-2011

Het komt tegenwoordig heel veel voor dat leerlingen vroegtijdig uit de schoolbanken stappen. Vaak gaat dit gepaard met omstandigheden thuis. Is dit wel nodig? Wat kan eraan gedaan worden? Wij vragen het de leerlingen zelf en delen hier hun ervaringen.


Schooluitval onder jongeren

Schooluitval onder jongeren is een groot probleem in de huidige maatschappij, het wordt steeds ergers en de huidige aanpak werkt niet! Het begint vaak al op de middelbare school waneer de jongeren een jaar of 14 zijn. Het kan verschillende redenen hebben, zo begint het met een spijbeluurtje en eindigt het op hele dagen. Of simpelweg door de thuissituatie van de jongeren wat het meest voorkomt. Een groot deel van de jongeren kampt met allerlei problemen die een grote invloed hebben op een schoolgaand kind. De school merkt dit op, en schakelt na een tijdje leerplicht in. De jongeren ervaren leerplicht vaak negatief. ze krijgen het gevoel dat het de vijand is en niet als een organisatie die ze wilt helpen. Leerplicht laat vaak duidelijk merken wat de gevolgen kunnen zijn van hun gedrag en schuift als eerst alle schuld op de jongeren zelf. Uit veel gesprekken blijkt dus ook dat het bezoek aan leerplicht averrechts werkt. Doordat ouders bij het gesprek moeten zijn kan het kind dus eigenlijk zijn of haar verhaal niet kwijt. Op school gaat het niet direct na het gesprek weer goed en het kind wilt de negatieve gesprekken met mentor vermijden en zo komen ze steeds minder naar school. Leerplicht zorgt vervolgens ervoor dat het kind naar de rechtbank moet. De meeste jongeren die ik gesproken heb, kregen een taakstraf van een aantal uur. Als deze taakstraf zou worden afgerond zou het kind zijn lering wel eruit getrokken hebben en terug de schoolbanken in keren. In werkelijkheid is dit anders. Het kind is nog jong en door al de gesprekken en de rechtbank worden de problemen alsmaar erger. De meeste jongeren ervaren deze periode als een 'stress' periode. Ze zijn bang voor de gesprekken met leerplicht, advocaat en uiteindelijk de rechtbank omdat ze geen idee hebben wat er kan gebeuren. Thuis is de situatie ook niet prettig omdat vaak de ouders boos op het kind wordt door de hele situatie waar de ouder bij betrokken wordt. De jongeren geven ook aan dat ze hierdoor wel eens slapeloze nachten hebben. Na de taakstraf wordt er verwacht dat de jongeren weer naar school keren maar de situatie thuis is nogsteeds aan de gang, er is dus nog helemaal niets gebeurt aan de oorzaak van het verzuim! Na deze hele periode zijn we alweer een tijd verder, vaak moeten de jongeren een jaar over doen en is de motivatie om naar school te gaan helemaal weg hierdoor. Dat betekent dat het verzuim blijft aanhouden en alsmaar erger wordt. Leerplicht gaat zich dan weer met het kind bemoeien en zo gaat het kind weer door dezelfde periode als bij de eerste keer. Vaak bij het tweede bezoek aan de rechtbank wordt jeugdzorg ingeschakelt om hulp te bieden aan het kind wat het al veel eerder nodig had! Er was ook een leerstraf genaamd BASTA! waar veel kinderen naartoe gestuurd werden. Dit was een project van 3 weken waar de kinderen gezamelijk in een kleine klas zitten en waar veel persoonlijke aandacht werd besteed aan het kind en de oorzaak van het verzuim. Zo wilde ze ook zorgen dat de jongeren het weer leuk vonden om naar school te gaan. Na de 3 verplichte weken konden de jongeren nog 10 weken blijven als zij geen school meer hadden als dagbesteding. De jongeren ervaarde dit als een leuk en leerzaam project wat overigens ook erg succesvol was. Helaas is dit project per December 2009 stopgezet door waarschijnlijk financiele redenen. De nieuwe aanpak van de gemeente Rotterdam is op stadstoezicht de spijbelaars persoonlijk uit bed te halen en naar school te brengen. Of dit een succes is, is nog niet bekend maar het lijkt mij wel een goede stap om mee te beginnen. Het schrikt de jongeren af en de volgende keer laten zij het wel uit hun hoofd. Niet bij alle jongeren zal dit effect hebben en ik denk dat er bij de eerste dagen al direct hulpt moet worden geboden aan het kind door bijvoorbeeld een maatschappelijk werker op school in te zetten. Ook moet een soortgelijk programma als BASTA weer terug komen! Wij moeten niet bezuinigen op deze jongeren die simpelweg onze toekomst vormen!

Einde