InfoCash

Artikel

Hoe is China in het algemeen ontwikkeld?

Auteur: jasperb | geschreven op 04-06-2010

In dit artikel zal vooral de economische geschiedenis van China behandeld worden.


De grote sprong voorwaarts

Na de tweede wereldoorlog brak er een burgeroorlog in China uit. Deze werd gewonnen, in 1949, door de communistische partij. Onder leiding van Mao Zedong werd er een dictatoriaal bewind gevoerd. Zij konden eigenlijk relatief makkelijk de macht behouden. Pas in 1957 kwam er kritiek op het beleid van de communistische partij. Als reactie hierop startte Mao ‘de grote sprong voorwaarts’. Dit was een vijfjaren plan, waardoor China weer tot de wereldtop zou moeten gaan behoren. De grootste verandering in dit plan was de oprichting van communes. Er werden zogenaamde ministaatjes opgericht, die zelfvoorzienend werden. Wel moesten ze met name landbouw producten aan de staat afstaan. Waar in de rest van de wereld de nadruk werd gelegd op de industrie, lag in China de nadruk op de landbouw. Het vijfjarenplan liep uit op een fiasco, wat kwam doordat China veel landbouwproducten wilde exporteren. Door een mislukking van de oogst viel de opbrengst echter vors tegen. De Chinese overheid bleef, ondanks dat, gewoon exporteren. Dit leidde tot een hongersnood. Al met al waren de Chinezen met het vijfjarenplan alleen maar achteruit gegaan. Nadat het vijfjarenplan mislukt was, startte Mao de culturele revolutie. In deze jaren was er sprake van terreur. Deze terreur was vooral gericht tegen de bourgeoisie. Vanaf begin van de jaren 70 begon de invloed van Mao langzaam af te nemen. De burgers hadden steeds meer behoefte aan stabiliteit en een verhoging van de levensstandaard. Deze burgers hebben al die tijd in armoede geleefd en hadden behoefte aan verandering.

Economische groei

Deze verandering kwam er ook. Nadat Mao dood was, kwam Hua Guofeng aan de macht. Hij wilden al erg hervormen. Hij bedacht een nieuw jaren plan (het tienjarenplan). Nadat dit een jaar werd uitgevoerd bleek het onhaalbaar te zijn. Zo kocht Hua veel technologie in vanuit het westen. De kosten hiervan waren erg hoog en het zorgde voor een groot tekort op de handelsbalans. Dit kwam ook doordat de groei van de industrie achter bleef, wat te maken had met het ontbreken van voldoende vakkennis en de slechte infrastructuur. Door deze mislukking, kwam Deng Xiaoping aan de macht. Hij introduceerde marktwerking in China en ging uit van de 4 moderniseringen, de ontwikkeling moderne landbouw, industrie, defensie en technologie. Dit leidde bijna onmiddellijk tot een groei van de Chinese export. Ondanks dit kan je niet van een geliberaliseerd land spreken. Zo werden grote demonstraties niet getolereerd. Vanaf 1992 kwam er een grote sprong naar rechts, nog steeds onder leiding van Deng Xiaoping. De economie werd hervormd. Het werd nog makkelijker om een eigen onderneming te beginnen, ook voor het gewone volk. Dit ging echter niet gepaard met politieke hervormingen. Tegenstanders van het regime werden nog steeds onderdrukt.

Conclusie

Je mag concluderen dat China op economisch gebied vrij is, maar dat ze op politiek gebied totaal niet vrij zijn. Verder kan je zien dat de economie snel groeit. Dit blijkt niet alleen uit de export, maar ook uit andere cijfers. Zo is vanaf 1980 tot 2003 de levensstandaard vertienvoudigd. Dit is een enorme ontwikkeling in 23 jaar tijd en was alleen mogelijk door de hervormde economische standpunten van de regering. Dit geeft aan dat de Chinezen, ondanks de jaren lange onderdrukking een ambitie hebben.