InfoCash

Artikel

De aanprijzer betaalt - reclamebelasting

Auteur: HectorServadac | geschreven op 10-07-2010

De aanprijzer betaalt. En uiteindelijk betaal jij dat als consument.


Wie reclame maakt die zichtbaar is op de openbare weg, of een deel van de openbare ruimte voor zijn bedrijf gebruikt, betaalt een belasting aan de gemeente. En wat de gemeente ermee doet is niet altijd duidelijk.

Precariobelasting



Wanneer je op een terras van een cafe gaat zitten, dan staan de tafels en de stoelen van dat cafe op gemeentegrond. Dat wil zeggen op grond die bestemd is voor de "openbare dienst" in de gemeente. Het is publieke ruimte die nu voor een bedrijf wordt gebruikt. Als je je afvraagt hoe het komt dat je biertje op een terras soms wat duurder is, dan is dit interessant om te weten. Gemeenten mogen namelijk belasting heffen op elk voorwerp dat in, op, of boven de gemeentegrond is aangebracht. Voor wie het wil nalezen: het staat in artikel 228 van de gemeentewet.

Wanneer wordt precario geheven?


De precario heffing geldt dus voor een winkeluitstalling net buiten het pand, zoals een bak met boeken bij een boekhandel, of een uitstalling van fruit en groenten bij de groenteboer. Alles wat zich maar op straat bevindt, valt onder deze belasting.

Het geldt ook voor erkers en luifels en welk ander uitbouwsel dan ook, dat aan het bedrijfspand is bevestigd. Als het zich op gemeentegrond bevindt, dan krijg je met deze belasting te maken. Onder de grond geldt het net zo goed: pijpleidingen, electriciteitsdraden, funderingen, ook die vallen onder de belastingen.

Reclamebelasting


Een heel ander type belasting is de reclamebelasting. Iedereen die in een gemeente in het openbaar zijn waren aanprijst, met een groot reclamebord bij voorbeeld, moet daarover belasting betalen. Dat is te lezen in artikel 227 van de Gemeentewet. Als het maar zichtbaar is vanaf de openbare weg. Vooral lichtbakken en dergelijk grote reclamemiddelen vallen hieronder.

De wet zegt dat het zichtbaar moet zijn vanaf de openbare weg. Het maakt dus niet uit of het reclamemiddel op de gemeentegrond staat of op prive terrein. Zodra het zichtbaar wordt, kan de belasting worden geheven. Het is in zekere zin een belasting op het 'zien" van een reclame. De reclame belasting is daarom zo bijzonder. Heel anders dus dan de zogenaamde precariobelasting die bedrijven ook stevig in de portemonnee kan aantasten - en uiteindelijk dus door jou wordt betaald.

Reclamebelasting strijdig met het Europees Recht?


Er is wel eens gevraagd of de heffing van een reclamebelasting in strijd is met het EG-recht.
De testcase was een gemeentelijke verordening in de Italiaanse stad Genua. Die hadden een reclamebelasting op "buitenreclame in de openbare ruimte." Nu is de Europese Unie een verdrag met alle lidstaten waarin de zogenaamde vrijheid van dienstenverkeer is geregeld. Die vrijheid brengt toch met zich mee, dat men in staat moet zijn onbelemmerd reclame te maken om anderen op die diensten te attenderen? Anders is die vrijheid een wassen neus en heeft uiteindelijk de overheid het toch voor het zeggen.

Uiteindelijk kwam de zaak voor bij het Europese Hof van Justitie. Die oordeelde toen dat de heffing niet in strijdd was met het verdrag. Twee redenen werden aangegeven. In de eerste plaats was de heffing maar heel gering. En in de tweede plaats, er werd geen onderscheid gemaakt. Iedereen moest in die stad dezelfde reclamebelasting betalen. De buitenlandse eigenaren van de reclame in Genua werden dus niet lokaal benadeeld.