DEEL DIT ARTIKEL

Bankbiljetten in de flappentap

Auteur: andredierick | geschreven op 07-11-2010

Het betaalsysteem in euro’s kent zeven verschillende bankbiljetten. Van groot naar klein zijn dat 500, 200, 100, 50, 20, 10 en 5 euro.


Echtheidskenmerken

Om echte biljetten te onderscheiden van vervalsingen zijn in alle biljetten diverse echtheidskenmerken verwerkt.
De belangrijkste kenmerken zijn:
1. het watermerk
2. het doorzichtcijfer
3. de veiligheidsdraad
4. het vierkante hologram op biljetten van 500, 200. 100 en 50 euro
5. de van kleur veranderende waardecijfers op biljetten van 500, 200, 100 en 50 euro
6. het streephologram op biljetten van 20, 10 en 5 euro
7. de glanzende band op biljetten van 20, 10 en 5 euro
8. het papier
9. de voelbare inkt

Flappentap

Door midden van pinpas of creditcard kunnen bankbiljetten uit de geldautomaat worden gehaald. Dit kan niet alleen bij de eigen bank maar ook bij alle andere banken, wat gastgebruik wordt genoemd. De eerste mogelijkheid om bankbiljetten uit de geldautomaat te halen was in Londen in 1967 bij een filiaal van Barclays, naar een idee van de in 1925 geboren Brit John Shepherd-Barron. Het idee heeft inmiddels wereldwijde navolging.
Een geldautomaat wordt in de volksmond wel een flappentap genoemd.

Ontwerp van eurobankbiljetten

De zeven bankbiljetten zijn ontworpen door Robert Kalina van de Nationale Bank van Oostenrijk. De biljetten bevatten afbeeldingen van ramen, vensters, bruggen en poorten uit diverse perioden van de Europese cultuurgeschiedenis van Klassieke Oudheid tot Moderne 20e-eeuwse architectuur. De Europese Centrale Bank (ECB) heeft de auteursrechten over de bankbiljetten. Die organisatie is samen met de centrale banken van de Europese landen verantwoordelijk voor het uitgeven en in omloop brengen van de biljetten.

Beschadigde eurobankbiljetten

Als een biljet beschadigd is, maar er nog voor meer dan de helft over is van het oorspronkelijke biljet, wordt het door De Nederlandse Bank vergoed. Bij minder dan de helft moet onomstotelijk worden aangetoond dat het ontbrekende deel niet meer bestaat om voor vergoeding in aanmerking te komen.