InfoCash

Artikel

De kameleon en Snelle Jelle

Auteur: haspeltje | geschreven op 26-10-2012

Dit artikel is een verhaal dat ik zelf geschreven heb. Het verhaal gaat over het feit dat Hielke en Sietse, de gebroeders van de kameleon Snelle Jelle ontmoeten. En dan..


Het verhaal

 

Het was eens een mooie zomerdag op meer van “Lente” toen er twee jongens die als twee druppels water op elkaar leken, in een bootje aan kwamen varen. Het bootje was de beroemde “kameleon”. De jongens die er in zaten heette Hielke en Sietse, en allebei waren ze gekleed in een blauwe overal met een boeren pet op hun frisse hoofden.

Hielke en Sietse zijn op weg naar het station van Leeuwarden om Jelle de Boer -ook wel “snelle Jelle” genoemd, omdat hij zo hard kan lopen- en zijn vriendin op te halen.

 Snelle Jelle zit samen met zijn vriendin in de trein op weg naar de stad Leeuwarden.  Om op bezoek te gaan bij Hielke en Sietse. Die hij wel eens wilde ontmoeten, omdat ze zoveel avonturen met de kameleon beleefd hadden.

Snelle Jelle gekleed in een rood trainingspak van “blauwe ster” waar hij de ster speler van de A1 is zegt tegen zijn vriendin –terwijl de trein het station van Leeuwarden binnen rolt- “eindelijk zijn we er, eens kijken of Hielke en Sietse ergens te zien zijn.”

Net op het moment dat hij dat zegt ziet hij twee boeren jongens die sprekend op elkaar lijken het perron op lopen. Hij zegt tegen zijn vriendin “die twee jongens daar zullen Hielke en Sietse wel zijn”.

 Als Jelle en zijn vriendin de trein uitstappen, zien ze Hielke en Sietse naar het verkeerde perron lopen. Dus roept Jelle ontzettend hard door de stationshal: “Hielke en Sietse hier zijn we”. De twee jongens draaien precies tegelijk om en knallen daardoor heel hard met hun hoofden tegen elkaar. Au roepen ze allebei. Dan komen Jelle en zijn vriendin aan gelopen. Jelle zegt gelijk: “goed jullie te zien, is alles goed met jullie?” “Ja hoor” roepen de jongens in koor. Oke mooi zo. Zegt de vriendin van Jelle. iIk dacht al we zullen ze toch niet gelijk naar het ziekenhuis moeten brengen.

 Nadat de Hielke en Sietse verder kennis hebben gemaakt met Jelle en zijn vriendin, stellen ze een plan op om de hele middag met de kameleon over het beroemde meer van Lente te gaan varen. Eerst naar de overkant en dan naar het paviljoen.

 Als ze allemaal een plaatsje hebben genomen in de Kameleon stuutr Sietse, -die zoals gewoonlijk aan het stuur zit- de Kameleon van wal. Richting de overkant van het meer zoals ze besloten hadden. Eenmaal daar aangekomen trekken ze allemaal heel snel hun kleren uit. En springen ze in het water. Als ze een uur heerlijk hebben liggen ravotten in het water drogen ze zich af en trekken ze hun kleren weer aan. En zetten ze koers naar het paviljoen. Daar bestellen ze alle vier een lekker ijsje, en dat eten ze kijkend naar alle vrolijk versierde bootjes die over het water scheren op.

Dan slaat de klok van lente vijf keer. Jelle zegt: “we moeten helaas nu al naar huis”. Hielke en Sietse brengen snelle Jelle en zijn vriendin naar het station van Leeuwarden en nemen met een voldaan gevoel afscheid van Jelle en zijn vriendin. “Het was een leuke dag” roept Jelle door het raampje van de trein, als de trein het station van Leeuwarden uitrijdt.