Luiwagen voor nat schrobwerk

Auteur: andredierick | geschreven op 31-03-2010

Een luiwagen is een soort vloerenschrobber met korte stevige borstelharen. Hij kan vooral goed gebruikt worden om gladde vloeren mee schoon te maken.

Voet met haren en lange stok

De haren van een luiwagen zijn 4 tot 7 centimeter lang en zitten bevestigd op een houten voet van gemiddeld 30 bij 10 centimeter. Soms zijn aan de beide uiteinden van de voet langere haren verwerkt. In die voet past een ronde stok van ruim een meter lengte waardoor er staande met de luiwagen kan worden gewerkt. De haren van het borsteldeel zijn meestal van fiber gemaakt of ook wel polystreen of nylon. En er zijn zelfs luiwagens met stalen haren.

Scheepvaart

In de scheepsvaart is de luiwagen een begrip. Hij is prima geschikt voor het schoonmaken van gladde oppervlakten zoals scheepsdekken en tanks waarbij goed langs de spanten en onderdeks kan worden geschrobd. Vanwege de harde haren is de luiwagen minder geschikt om iets mee aan te vegen. Door tijdens het schrobben druk uit te oefenen wordt de oppervlakte iets vergroot waardoor hoeken en randen beter bereikt worden om schoon te maken. De luiwagen wordt meestal gebruikt voor nat werk.

Oorsprong woord luiwagen?

Waar het woord luiwagen vandaan komt is nog steeds een raadsel. Er zijn wel verklaringen te vinden maar die zijn niet betrouwbaar. Volgens het Groot Etymologisch woordenboek van Van Dale zijn de verklaringen speculatief. Het woord is bekend vanaf 1682 en vermoedelijk een sterk vervormd woord.
De term luiwagen komt ook voor in de scheepsbouw in combinatie met termen als: dwarsscheepse balk of stang, luiwagenblok, leiwagen, overloop, schootleider, fokkeschootvoetblok, grootschootvoetblok en luiwagengrendel. Maar of de benaming van de huidige schrobber daar mee te maken heeft is onduidelijk. In elk geval is het nu een soort bezem.