Tafels uit afvalhout

Auteur: andredierick | geschreven op 15-03-2010

In het Brabantse Loosbroek staat een firma die tafels maakt uit afvalhout en op bestelling ook andere meubelstukken. De eigenaar Rik Ruigrok haalt zijn afvalhout van over de hele wereld. Bij elke interessante partij slaat hij toe. Toch komt het overgrote deel van zijn voorraad uit de directe omgeving van een afvalbedrijf uit Uden, waarmee hij een vaste overeenkomst heeft. Maar ook tikt hij pallets uit China op de kop.

Speciaal soort lijm

Elk stukje hout heeft zijn eigen verhaal over de herkomst en ook over de houtsoort. In totaal heeft Ruigrok ongeveer honderd kuub hout in voorraad. De zolder van zijn werkplaats ligt behoorlijk vol en is goed voor anderhalf jaar productie.
Het hout wordt allemaal tot kleine stukjes verwerkt die daarna als een soort puzzel in elkaar passen tot een tafel of ander meubelstuk. De eerste werkstukken waren zo krom als een hoepel. De ene houtsoort kromp harder dan de andere en het ene hout was droger dan het andere. Eiken op eiken is te doen en vuren op vuren ook, maar deze twee samen daar begint een timmerman niet snel aan. Ook het combineren van andere soorten als berken, essen of mahonie was geen succes. Er moest een lijmproces worden uitgevonden dat wél een goed resultaat zou opleveren. Met veel doorzettingsvermogen ontwikkelde Ruigrok samen met een lijmfabriek een speciale lijmsoort.

Motivatie uit de tijd van de schillenboer

In het bedrijf zijn de afgelopen jaren al 3.800 bruikbare vierkante meter teruggewonnen uit de afvalberg met hout. Daardoor werd voorkomen dat bomen gekapt moesten worden en werd bijgedragen aan het verminderen van het CO2 probleem.
Met dit milieuvriendelijke uitgangspunt voelt Ruigrok zich toch geen wollensokkenfiguur. De tijd dat mensen, die het milieu een warm hart toe dragen, dat etiket opgeplakt krijgen, is volgens hem wel voorbij. Hij zou wel het bewustzijn van zijn grootouders terug willen uit de tijd dat de schillenboer en voddenman nog langs de deur kwamen. Er werd toen echt niets zomaar weggegooid.
Bomen groeien geen tientallen jaren om de grillen van de Westerse mensen te bevredigen vindt hij. Dat moet anders. Met die motivatie gaat hij door met het maken van meubels uit afvalhout en behaalt hij successen. Het agentschap van het ministerie van Economische Zaken, dat duurzame initiatieven stimuleert, bestelde bij hem tafels voor de directiekamers en vergaderruimtes. En er wordt gewerkt aan vijftien grote projecten. Het bedrijf zit voorlopig gebakken.