InfoCash

Artikel

Handelaars en kooplieden

Auteur: djenne | geschreven op 28-04-2011

Een van de belangrijkste bronnen is het rapport over kooplieden die zich naar de grenzen van de Frankische staat begaven, tot aan de Slaven en de Avaren. Over hen wordt gesproken in het hoofdstuk dat naar men zegt Thionville is, waarin tevens gesproken wordt over de grenzen van de handelsreizen en de doorgangsplaatsen, waar controles plaatsvonden.


Handelaars en kooplieden

 

Men waarschuwde dat er geen wapens mochten verkocht aan deze volkeren, die mogelijke vijanden waren. Van degene die werd verrast terwijl hij goederen in bezit had die, zoals men nu zou zeggen, aan een embargo waren onderworpen, werd alles geconfisqueerd, waarvan de helft ten deel zou vallen aan het paleis en de andere helft aan de grensbewakers en aan degene die de smokkel hard ontdekt. Uit dit hoofdstuk kan het belang van dere handel worden geconstateerd, ook al gold dit voor een bepaalde tijd en bepaalde plaatse. Men spreekt slechts over het jaar 805 en over de Avaran, op het moment dat hun rijk al in crisis was en de handel dus afnam.

In de daaropvolgende activiteiten van het karolingische rijk praat men weer over kooplieden, maar altijd als personen die  goederen van de ene kant van het land naar de andere kant vervoeren, volgens vraag en aanbod. De discussie over de economie ten tijde van Karel de Grote wordt nog moeilijker en complexer wanneer het probleem van de landbouw erbij betrokken wordt. Hierbij moet ik allereerst verwijzen naar de variatie en de veelzijdigheid van de aspecten waarmee de land zich presenteert. Wat we al zeiden over de veelzijdigheid van de politieke en sociale situaties moet nog  sterker herhaald worden voor de verschillen in landbouw in de verschillende landen van het rijk.

In elk geval moeten we ons geen illusies maken over de situatie op het platteland. Er waren geen dieren voor het werk op het land, er was een grote hoeveelheid handwerk nodig en als gevolg daarvan was er meer behoefte aan een hoeveelheid voedsel die op zijn minst voldoende was om dat hardwerk vol te kunnen houden