InfoCash

Artikel

Grond bewerken in het keizerrijk

Auteur: djenne | geschreven op 29-04-2011

Er was een enorme vraag naar land om te bebouwen. Ook omdat de werktuigen zeer middelmatig of zelfs beklagenswaardig waren. Zoals houten ploegen die slechts geschikt waren voor het krabben van de aarde. Men bewerkte de grond vooral met houwelen.


Grond bewerken in het keizerrijk

Houwelen, die vanwege de schaarse beschikbaarheid van metaal en in het bijzonder van ijzer echter niet overal werden gebruikt. De relatieve schaarsheid en de inferieure techniek van deze werktuigen zorgde ervoor dat het rendement, dat al zeer matig was, in enkele plaatsen gelijk was aan of iets meer dan het dubbele van het gezaaide. Voor elke graankorrel die men had gezaaid, oogstte men er slechts twee of iets meer. Vandaag de dag is deze verhouding veel hoger, hoewel dit ook nu nog varieert vanwege de kwaliteit van de grond en de techniek van de bebouwing. De landbouwers waren vanuit sociaal oogpunt vrij. Ze leefden gewoonlijk in dorpen.

 

Men verenigde zich rondom een leider of een groep ouderen. Heel anders was de structuur van grootgrondbezitters die afhankelijk waren van een kerkelijke heer, en die landheren of manso werden genoemd. Deze waren gewoonlijk verdeeld in twee groepen : de zogenaamde manso indominicatus, dat wil zeggen dat men toebehoorde aan de dominus (meester). En de mansi servili, die waren toegewezen aan boeren van verschillende sociale afkomst die heb nodig hadden voor het onderhoud. Ze moesten echter ook, als compensatie van deze concessie, de manso van de meester bewerken, die er zo in slaagde de noodzakelijke mankracht te verwerven tegen de laagst mogelijke kosten. Namelijk gratis. Dit systeem van bebouwing, die er zo in slaagde de noodzakelijke mankracht te verwerven tegen de laagst mogelijke kosten, namelijk gratis. Dit systeem van bebouwing, dat natuurlijk de belangen van de heer zeer goed diende, had echter het nadeel dat het vaak crises van overbevolking veroorzaakte.