InfoCash

Artikel

Odin en de Longobarden

Auteur: vincentR | geschreven op 28-08-2010

Tegen het einde van de zesde eeuw waren vrijwel alle volkeren van het Germaanse ras in contact geweest met de Romeinse beschaving. Eén van de weinige Germaanse stammen die pas laat kennismaakten met de Romeinse beschaving en nog geheel hun eigen karakter bewaarden, was het volk van de Longobarden.



Odin

Odin was de oppergod van de Germanen. Odin werd afgebeeld als een krijgsman met een gouden helm op zijn hoofd en een verschrikkelijke hellebaard in zijn hand. Hij was vooral de god van de krijgslieden. Hij nam deel aan de strijd, schonk de overwinning aan wie hij wilde en besliste wie er in de strijd moest omkomen. De Longobarden meenden dat de krijgslieden die eervol in de strijd hun einde hadden gevonden, door Odin naar het Walhalla (de hemel van de Germanen) werden gebracht. Het Walhalla was een soort paradijs waar de helden eeuwige roem zouden krijgen. Aangezien de Longobarden ervan overtuigd waren dat ze de oorlogszuchtigste stam van de Germanen waren, beschouwden zichzelf als de lievelingen van Odin. Zij verspreidden het verhaal dat Odin, om de Longobarden in de strijd onoverwinnelijk te maken, wezens met een hondekop te hulp zond, die door hun verschrikkelijke uiterlijk de tegenstanders angst aanjoegen.

De Longobarden

Over de herkomst van de Longobarden is vrijwel niets bekend. Volgens de schaarse gegevens over deze stam, hebben ze zich aanvankelijk op het Scandinavisch schiereiland opgehouden. Vanuit Scandinavië verplaatsten de Longobarden zich in de loop van de eerste eeuw na Chr. naar de benedenloop van de rivier de Elbe. in de zesde eeuw na Chr. slaagden ze erin tot het midden van Europa door te dringen.
Ze vestigden zich toen aan de linker oever van de Donau, het westelijke deel van de Hongaarse laagvlakte.
Hoe de Longobarden aan hun naam zijn gekomen is niet precies bekend. Aangezien men in Scandinavië alle soldaten die op goed geluk hun vaderland verlieten Longobardiz (strijders die de zee overtrekken) noemde, neemt men aan dat de Longobarden deze naam kozen toen ze hun land voorgoed de rug toekeerden.
Anderen menen dat de Longobarden zo genoemd werden omdat de mannen lange baarden hadden. Volgens een derde theorie is de naam Longobarden afkomstig van de lange lans die in de strijd werd gebruikt en een hellebaard werd genoemd. De Longobardische taal was nou verwant met enkele Opper-Duitse dialecten.
Vóór het jaar 1000 was de Longobardische taal geheel uitgestorven.


InfoCash

Artikel

RELEVANTE ARTIKELEN