InfoCash

Artikel

Euthanasie

Auteur: sofiitj | geschreven op 16-04-2010

Euthanasie is een onderwerp dat veel meningsverschillen en gevoelens opwekt. Er zijn mensen die er tegen zijn omdat ze geloven in een wonder. Ze geloven dat de sterfelijke patiënten toch nog zouden kunnen genezen, maar in dit artikel beperken we ons tot wetenschappelijke gegevens en gaan we het spirituele er niet bijnemen.


Euthanasie

Volgens de wet kan euthanasie alleen bij meerderjarigen of ontvoogde minderjarigen. Het blijkt wel zo dat in het verleden al euthanasie gepleegd is op baby’s, met en zonder toestemming van de ouders. Het gebeurt ook dat baby’s in leven worden gehouden met vele behandelingen, tegen de wil van de ouders in. ¾ artsen willen meewerken aan euthanasie op baby’s en vragen dringend achter een wettelijke regeling.

Volgens een onderzoek naar de mening van jongeren tussen 11 en 18 jaar, zijn heel wat jongeren voorstander van euthanasie op minderjarigen. Langs de ene kant wordt er gezegd dat minderjarigen ook hard kunnen afzien en ook recht moeten hebben op euthanasie, langs de andere kant wordt er gezegd dat minderjarigen nog niet in staat zijn om zulke grote beslissingen te nemen. Maar in de wetgeving worden minderjarigen volledig door de euthanasiewet uitgesloten.

Door de uiteenlopende meningen en de verschillende argumenten blijft het moeilijk om de grens te trekken of minderjarigen recht hebben op euthanasie of niet.

Momenteel is het zo dat enkel bewuste, handelsbekwame volwassenen, die zich bevinden in een uitzichtloze toestand van ondraaglijk lijden, euthanasie kunnen aanvragen. Er moet dus geen uitzicht zijn op de dood. Hierdoor is het dus niet mogelijk voor demente mensen om euthanasie aan te vragen, tenzij de aanvraag in een vroeg stadium is gebeurd, toen deze persoon nog bewust was. Er is al een wetsvoorstel geweest om de wilsbeschikking uit te breiden naar blijvend onbewuste.
Sommige mensen vinden dat demente mensen het recht niet hebben op euthanasie, omdat deze mensen niet bewust zijn van hun beslissingen. Anderen vinden dan weer dat demente mensen ook sterk afzien en dat deze ook verlost mogen worden van hun ‘afzien’.

Voordat euthanasie kan uitgevoerd worden, heeft de patiënt in zijn verleden al een wilsverklaring moeten opstellen. Als dit nog niet gebeurt is, op het moment dat de patiënt beslist om euthanasie te ondergaan, dan kan hij nog steeds een wilsverklaring aanvragen als de patiënt bewust en handelsbekwaam is.

De wet rond euthanasie wordt blijkbaar niet goed nageleefd in de praktijk. Het is zo dat in de wet staat, dat de arts zelf de euthanasie moet uitvoeren, maar in de praktijk zijn het vaak de verplegers die het ‘vuile werkje’ moeten opknappen. De aanvraag voor euthanasie moet volgens de wet ook in alle vrijwilligheid door de betrokken patiënt gebeuren. In de praktijk zijn het vaak verwanten die de vraag stellen en euthanasie afdwingen.

Als een patiënt niet in staat is om te beslissen of hij/zij euthanasie wil (bv. Langdurige coma) is het niet toegestaan dat familieleden deze keuze maken. De patiënt moet op voorhand een wilsverklaring getekend hebben. Zo niet, dan gebeurt er geen euthanasie.

Soms, als de arts euthanasie pleegt, en niet goed genoeg de voorwaarden heeft nagekeken bij de patiënt, wordt de arts veroordeeld tot moord. Daarom is het belangrijk dat de wet over euthanasie duidelijk wordt.

Het aantal gevallen van euthanasie dat is aangemeld, is de afgelopen jaren elk jaar met ongeveer 200 gestegen tot rond de 2500 in 2009. 4/5 gevallen van euthanasie doet zich voor in Vlaanderen. Nu is het zo dat niet alle gevallen van euthanasie geregistreerd worden, sommige artsen geven het gewoon niet door omdat ze schrik hebben om in juridische problemen te komen. Dit omdat de wetgeving inzake euthanasie nog niet waterdicht is.

Nu is het ook zo dat artsen niet verplicht zijn om euthanasie uit te voeren als hiernaar gevraagd wordt. De arts kan euthanasie weigeren omdat hij vindt dat de ziekte geen uitzichtloze toestand van ondraaglijk lijden bevat. De arts kan ook gewoon weigeren omdat hij het gewoon niet wil doen, daarbij kan de arts de patiënt doorverwijzen naar een andere arts maar hiertoe is de arts ook niet verplicht. De arts moet wel steeds verantwoorden waarom hij het niet wil uitvoeren, zo niet, dan kan het zijn dat de arts voor de rechter moet komen om zich daar te verantwoorden.

Over de ongeneeslijkheid en uitzichtloosheid van de ziekte of aandoening, beslist uiteraard de dokter. Over de ondraaglijkheid of het lijden beslist de patiënt zelf. Hierover zijn wel enkele discussies gaande, sommige vinden dat enkel de arts kan beslissen of de patiënt ondraaglijk lijdt of niet.

Binnen de christelijke kerken is euthanasie vaak nog een onderwerp van hevige tegenstellingen. Het officiële standpunt van de Katholieke Kerk is nog steeds afwijzend tegenover euthanasie. Het blijkt wel dat de helft van de Katholieken in Vlaanderen voorstander zijn voor euthanasie, terwijl dat hun geloof hier andere meningen over heeft.