InfoCash

Artikel

Huilbaby.

Auteur: pompstra82 | geschreven op 06-05-2010

Ik vind het eigenlijk een naar woord. Je zou wel kunnen zeggen \\'baby\\'s die veel huilen\\',maar het woord\\'huibaby\\'is toch al aardig aan het inburgeren en iedereen weet meteen wat je ermee bedoelt. Het probleem is dat we bijna nooit een oorzaak vinden en daarom maar volstaan met het beschrijven van wat we zien. Bij gebrek aan beter zullen we dan ook maar over huilbaby\\'s blijven spreken. Over het algemeen is er met de toekomstige \\'huilbaby\\' de eerste week nog niets aan de hand en begint het huilen pas gaandeweg daarna. Als de baby een maand is, is het huilen dermate in heftigheid toegenomen dat er hulp voor wordt gezocht.


Wanneer spreek je van een huilbaby.

Er zijn veel pogingen gedaan een soort definitie van het abnormale huilen te geven. Het meest wordt de regel van drie gehanteerd. Deze regel houdt in: meer dan drie uur per dag huilen (alles tezamen), gedurende drie dagen per week, gedurende drie opeenvolgende weken.

Voorgeschiedenis.

Hebben huilbaby\\'s een voorgeschiedenis die duidt op een mogelijke oorzaak van het huilen?
Nee, eigenlijk niet. Zowel bij eerste kinderen als bij een tweede of derde komt het voor. Ofschoon er zeer veel onderzoek is en wordt gedaan is er geen eenduidige verklaring. In ons land wordt geschat dat zo\\'n tien procent van de zuigelingen dit excessieve huilgedrag vertoont. Als je naar de kinderen kijkt, heb je de indruk dat het krampen zijn. Daarom zijn daarop ook een aantal namen gebaseerd. Zo wordt er gesproken van navelkolieken of derdemaandskolieken. Steeds zie je hetzelfde gedrag, waarbij de baby vrij plotseling geïriteerd kijkt en ontroostbaar begint te huilen. De baby\\'s lopen daarbij rood aan en trekken de beentjes op, waarbij ze ook met de armpjes zwaaien en gebalde vuistjes hebben. Ze kunnen zich daarbij hevig overstuur maken. Kenmerkend is de lange periode waarin het huilen dan doorzet zonder dat het kind op welke wijze ook is te troosten. Wat er ook wordt geprobeerd, de kinderen zijn niet rustig te krijgen. Als ze in zo\\'n periode al even rustig zijn begint het zo weer opnieuw. Door met het kind rond te lopen en te wiegen komt er wat rust, maar wordt het neergelegd in de wieg dan begint het huilen weer. Veel ouders proberen vanalles uit. Op zoek naar rust blijkt een wiegende beweging nog wel te helpen. Ook hoor je dat ze in de auto rustig worden, hetgeen ouders ertoe brengt een paar rondjes met de baby te gaan rijden.

Welke oorzaken zijn er voor het huilen?

Het is goed te begrijpen dat als oorzaak veelal aan het maag-darmkanaal wordt gedacht. De manier van reageren van de baby wekt de indruk dat er krampjes zijn. Dat alles richt de aandacht op de voeding en darmpjes. Bij veel kinderen zie je dan ook dat er al vele voedingswisselingen met steeds uitblijvend resultaat zijn geprobeerd.

En dat het aan de borst of flesvoeding zou kunnen liggen is ook een fabel, want het komt bij beide groepen evenveel voor.

Speelt koemelkeiwitallergie een balangrijke rol?

Dit is wat lastiger te beantwoorden, omdat er uit sommige onderzoeken bij overgang op hetzij een koemelkeiwitvrij dieet van de moeder bij borstvoeding, hetzij bij melkeiwitvrije flesvoeding, verbetering wordt gemeld. Voor de meedreheid van de huilbaby\\'s gaat dit echter heelaas niet op. We moet daarbij ook bedenken dat er bij koemelkeiwitallergie ook andere symptomen of verschinselen zijn die ons op dat spoor zetten. Bijvoorbeeld eczeem of galbulten. Een andere veel genoemde oorzaak is lucht in de darmpjes. Bij veel kinderen met extreem huilgedrag vond men meer lucht in de darmpjes dan bij de niet huilers. De vraag is of de lucht juist niet door het huilen in de maag komt en eerder een gevolg dan een oorzaak van het huilen is. Er wordt wel verondersteld dat jonge zuigelingen een onvoldoende afsluiting van de slokdarm hebben als ze ademen en dat er daardoor als het ware lucht wordt ingeslikt. Ook dit zijn veronderstellingen die nog nooit goed zijn onderbouwd. Daarom zou je verwachten dat bij te vroeg geboren kinderen meer huilbaby\\'s worden gezien, en dat is niet het geval. Al met al is er dus geen verklaring te geven waaraan we wat hebben. Evenmin, en dat is voor alle ouders die met hun kind hulp zoeken een geruststelling, blijkt er op langere termijn een verklaring te kunnen worden gegeven.

Wat kan er meer aan de hand zijn?

Er zijn geen speciale karaktereigenschappen bij huilbaby\\'s gevonden en ook worden later geen speciale afwijkingen gevonden. Ofschoon bovenstaande wel gerust kan stellen is er in de actuele situatie sterke behoefte aan hulp. Sommige kinderen huilen dermate heftig dat ze hun ouders tot regelrechte wanhoop brengen. Het gegeven dat het wel over zal gaan en dat er meestal nooit een oorzaak wordt gevonden bij lichamelijk onderzoek van de baby, doet daar weinig aan af. Deze ouders hebben echt vanalles geprobeerd en zijn door de wisselende adviiezen, de ongerustheid over de zaak, en de vele slapeloze nachten, helemaal murw geworden. In zulke gevallen kan een korte opname van de baby goed helpen om ouders en kind weer rust te geven. Oververmoeidheid ten gevolge van voortdurend door huilen onderbroken nachten, maakt dat je geen rust en ontgspanning vindt die voor het vervolg nodig zijn. Ook voor het kind heeft een omgeving waarin een sterke regelmaat wordt opgelegd een gunstige uitwerking. Vaste voedingstijden, met aan de behoefte van het kind aangepaste hoeveelheden, geven vaak al een verbetering. Het lijkt dan of de rust van het ziekenhuis het probleem heeft opgelost. Ik denk dat er veeleer een vicieuze cirkel wordt doorbroken.

Wat wordt op de polikliniek gedaan?

Allereerst willen we weten of één van de bekende oorzaken zoals koemelkallergie, obstipatie, verkeerde voedingshoeveelheden, luchtslikken enzovoort kunnen worden aangetoond. Wanneer voor dit alles geen aanwijzingen zijn en er bij lichamelijk onderzoek niets wordt gevonden, proberen we een duidelijke regelmaat aan te brengen in de voedingstijden en de tijden dat er iets met het kind wordt gedaan. Ook juist het teveel oppakken bij iedere kik dat het kind geeft, verstoort gemakkelijk zijn ritme. Maar ook het kind tijden laten huilen is geen oplossing, omdat de stress die dit zowel voor ouder als kind geeft zeker niet bijdraagt aan een goede onderlinge relatie. We gaan uit van de gewone voedingstijden en geven wanneer geen allergie lijkt te bestaan, de gewone standaard babymelk. Bij borstgevoede kinderen krijgen moeders geen speciaal dieet. Wel ontraden we erg prikkelende kruiden en laxerende groente- en fruitsoorten. De baby kan ook \\'on demand\\'worden gevoed als de moeder dat prettig vindt. We proberen alles zo gewoon mogelijk te laten verlopen en geven geen medicatie. Vroeger werden wel drankjes gegeven met een rustgevende nevenwerking, maar gezien het mogelijke risico van wiegendood wordt dit tegenwoordig niet meer gedaan. De slaaphouding kan van invloed zijn. Door ze op de buik te leggen kunnen kinderenrustiger worden en inslapen. Maar vanwege de verhoogde kans op wiegendood mogen de kinderen niet op de buik blijven liggen zonder toezicht. Dit betekent als ze eenmaal goed in slaap zijn ze weer op de rug moeten worden gelegd. Soms helpen bepaalde hanteringsadviezen die door fysiotherapeuten worden gegeven. In andere gevallen blijkt babymassage het kind ontspanning te kunnen geven.