InfoCash

Artikel

Ziekte van pfeifer.

Auteur: pompstra82 | geschreven op 13-05-2010

Pas in 1920 werd de ziekte van pfeiffer als ziekte herkend en het duurde daarna nog tot 1968 voor de verwekker ervan werd geïsoleerd. Het betreft het Epstein-Barr-virus. Vooral onder kinderen vindt infectie met het virus heel veel plaats. vreemd genoeg uit deze ziekte zich erg verschillend. Infecties kunnen zonder opvallende verschijnselen worden doorgemaakt, of het kenmerkende beeld geven van de ziekte van pfeiffer, die officieel mononucleosis infectiosa heet. Heel veel kinderen hebben dus al op jonge leeftijd antistoffen gekregen en kunnen daardoor niet meer op latere leeftijd pfeiffer krijgen.


Wat zijn de verschijnselen?

Na een incubatieperiode van vier tot zes weken ontstaa een combinatie van koorts, keelontsteking en lymfkliervergroting. Dit laatste is behalve in de nek en hals ook wel op andere plaatsen waar lymfeklieren zitten te vinden, zoals in de oksel en liezen. Ook zwellen lever en milt wat op, hetgeen enige pijn in de bovenbuik kan geven. Niet altijd staat de keelontsteking op de voorgrond. Ook een opvallend hoge koorts of lymfkliervergroting kunnen voorkomen. Het meest komt echter een forse angina voor. Slikken is daarbij bijzonder pijnlijk. Na ongeveer één tot twee weken hoge koorts verminderen de verschijnselen, waarbij er echter nog wel lange tijd vermoeidheid kan blijven bestaan.

De diagnose.

De diagnose kan behalve op de lichamelijke kenmerken worden bevestigd door laboratoriumonderzoek. Hierbij worden de antistoffen tegen het virus bepaald. Over het algemeen verloopt de ziekte van pfeiffer zonder complicaties, hoewel veel kinderen zich tijdens het hoogtepunt ervan heel beroerd kunnen voelen. Wanneer bepaalde antibiotica (amoxicilline of ampicilline) worden gegeven aan een patiënt met pfeiffer, ontstaat na een aantal dagen een enorme over het gehele lichaam voorkomende uitslag, die na het staken van de antibiotica weer zal verdwijnen. De besmettelijkheid is niet zo groot, omdat het virus niet via zogenoemd druppelcontact wordt overgebracht. Met andere woorden, door niezen, hoesten, of praten van een kind met pfeiffer raak je niet besmet. Wel door direct contact met speeksel. Vandaar de naam 'kissing disease'. Na het begin van de ziekte kan nog wel tot drie maanden het virus in speeksel aangetoond worden.