InfoCash

Artikel

Zwangerschapsonderzoeken.

Auteur: pompstra82 | geschreven op 08-06-2010

In dit artikel gaan we het hebben over echoscopie bij een zwangerschap.
Krijg je altijd een echo? En hoe werkt een echoscopie? Lees het allemaal in dit artikel.


Wat is een vaginale echo?

Een vaginale echo wordt gebruikt als artsen een goed beeld willen krijgen van een nog zeer jong vruchtje. Bij een vaginale echo wordt een smalle, langwerpige echoknop, het instrument dat de geluidsgolven uitzendt, ingebracht in de vagina om zo dicht mogelijk bij de baarmoeder te komen. De echokop wordt daarvoor voorzien van een condoom en glijmiddel. Bij een vaginale echo kun je de baarmoeder en eierstokken veel beter zien dan bij een echo via de buikwand. Al na vijf weken zwangerschap kan vastgesteld worden of het vruchtje in de baarmoeder zit en na ruim zes weken is er hartactie te zien. Het nadeel van de vaginale echo is dat de echokop in je vagina ingebracht moet worden. Niet iedereen vindt dat prettig. Het voordeel voor jezelf is weer dat je geen volle blaas hoeft te hebben zoals bij een vroege buikechoscopie. Na twaalf weken zwangerschap heeft de vaginale buikecho geen zin meer, omdat de baby dan al te groot is om er via de vagina nog veel van te kunnen zien. Na de twaalfde week worden daarom alleen buikecho's gemaakt.

Buikecho.

Veel vrouwen krijgen een zogenaamde 'buikecho'. Hierbij dringen de geluidsgolven via de buikwand in de baarmoeder door. Voor dit onderzoek moet je gaan liggen en je buik ontbloten. Er wordt dan gel op je buik gesmeerd waarna de echoscopist met een brede echokop je buik aftast om een goed beeld te krijgen. Vroeg in de zwangerschap is het moeilijk met een buikecho een duidelijk beeld van de vrucht te krijgen. Je moet dan een volle blaas hebben. Het vocht laat de geluidsgolven goed door en bovendien duwt de blaas de darmen omhoog. De buikecho wordt voornamelijk na een zwangerschap van tien-twaalf weken gebruikt. Dan zit er voldoende vruchtwater om de baby heen om een goed beeld te kunnen geven.

Krijg je altijd een echo tijdens de zwangerschap?

Een echo wordt in Nederland niet standaard gemaakt. Bij een gewone, gezonde zwangerschap wordt je zwangerschap in principe door de verloskundige begeleid en is een echo niet nodig. De zwangerschap moet aanleiding geven tot nader onderzoek. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de zwangerschapsduur niet bekend is, wanneer de buik te snel of te traag groeit, of wanneer de ligging of conditie van de baby aanleiding geeft tot nader onderzoek. Nederland vormt hierbij overigens wel een uitzondering. In veel andere landen krijg je standaard een echo. Word je door de gyneacoloog begeleid in het ziekenhuis, dan krijg je vrijwel altijd wel een zogenaamde routine-echo. Met een vroege echo kan bijvoorbeeld de zwangerschapsduur worden vastgesteld en er kan meteen gezien worden of je één of meer baby\\'s draagt.

Hoe werkt echoscopie precies?

Echoscopie of ultrasound is een methode waarbij met behulp van geluidsgolven een beeld kan worden opgeroepen van inwendige lichaamsdelen, en dus ook van de baby in de baarmoeder. Geluidsgolven worden door weefsels en organen in verschillende mate teruggekaatst. Die \\'echo\\' wordt op een scherm zichtbaar gemaakt (\\'scopie\\'). Hard bot kaatst het geluid volledig terug en geeft een wit beeld. De zachte blaas, gevuld met vocht, laat juist geluidsgolven door en toont een zwart beeld. Afhankelijk van de aard van het weefsel kunnen ook grijstinten ontstaan. De echoscopist kan aan deze \\'vlekken\\' de organen herkennen. Soms kan er op het beeld ook een vrij goed herkenbaar plaatje van de baby te zien zijn. Aan de hand van deze beelden kan degene die deze echo doet ( de verloskundige, huisarts, echoscopist of gyneacoloog) bijvoorbeeld ontdekken hoever de zwangerschap is gevorderd, of er hartactie is en (bij een uitgebreide echo) of de baby bepaalde aandoeningen heeft.