InfoCash

Artikel

ADHD en voeding, behandeling zonder medicatie

Auteur: Dirkje | geschreven op 19-07-2010

ADHD lijkt een modewoord voor kinderen die ongewenst gedrag vertonen. Maar al te vaak wordt naar een pilletje gegrepen om het probleem op te lossen. De farmaceutische industrie en PGB-hulpverleners verdienen er goed aan. Gelukkig is er in toenemende mate aandacht voor de relatie tussen voeding en het ongewenste gedrag.


Behandeling zonder medicatie

Steeds vaker zijn er discussies te horen over de medicatie die wordt voorgeschreven bij ADHD. Ritalin is inmiddels verboden in Engeland. Zo ook in Rusland, Canada en Zweden. Maar medicatie is niet de enige behandel optie bij een ADHD-diagnose.

ADHD research centrum

Het ADHD research centrum, winnaar van de nationale kinderkroon 2007, doen onderzoek naar de relatie tussen voeding en ADHD bij kinderen. Er zijn twee centra, in Eindhoven en Rotterdam, waar met het PVG-protocol gewerkt wordt(PVG staat voor Pelsser-Voeding en Gedrag). Dit protocol is wetenschappelijk getoetst en bleek zeer effectief.

INCA-studie

In 2009 werden de resultaten van onderzoek naar de invloed van voeding op ADHD gepubliceerd in 'Europea Child and Adolescent Pysychiatry'. Als vervolg hierop wordt op dit moment de INCA-studie uitgevoerd (Impact of Nutrition on Children with ADHD). Bij een groep van 100 kinderen in de leeftijd van 4 t/m 8 jaar worden twee dingen onderzocht; bij welke kinderen met ADHD speelt voeding een rol en wat is het werkingsmechanisme van voeding bij kinderen met ADHD. De eerste resultaten worden halverwege 2010 verwacht.

Praktijkervaringen

Het dieet blijkt voor veel kinderen met een ADHD-diagnose een wereld van verschil te maken. Zo ook voor Frank, een jongen van 6 jaar. Aanvankelijk had hij absoluut geen zin om aan het dieet te beginnen, maar zijn ouders hielden voet bij stuk, omdat ze het belangrijk vonden voor zijn gezondheid. Na een dag of 10 realiseerden zijn ouders zich, dat hij nu wel rustig kon spelen, op zijn beurt kon wachten en aan tafel kon blijven zitten. Het leek een ander kind.
Ook de leerkracht was zeer verbaasd door de overduidelijke verandering. Zijn ouders waren blij, maar ook boos. Graag hadden ze eerder geweten, dat kinderen zo op voeding konden reageren, dan was hun gezin een hoop ellende bespaard gebleven. (bron www.adhdenvoeding.nl)