InfoCash

Artikel

Urine incontinentie

Auteur: mabye99 | geschreven op 09-10-2010

Urine-incontinentie betekent het ongewild verliezen van urine. Dat kan verschillen tussen het verlies van enkele druppeltjes tot een hele plas. Urine-incontinentie ontstaat meestal na een bevalling, in de overgang, door ouder worden, verkeerd toiletgedrag of door operaties in de onderbuik. Ook seksueel misbruik kan incontinentie veroorzaken.inentie veroorzaken.


Vormen van incontinentie

de vormen van incontinentie zijn stressincontinentie, ook wel inspanningsincontinentie genoemd. Dit is de meest voorkomende vorm van incontinentie die bij vrouwen voorkomt. Bij alle soorten inspanning waarbij de druk in de buikholte toeneemt bijv. hoesten persen, niezen, lachen of tillen dan kan je urine verliezen zonder dat het gevoel van aandrang aanwezig is.
Een andere vorm van incontinentie is Urge-incontinentie, deze wordt ook wel aandrangincontinentie genoemd. Bij deze vorm van incontinentie kan er een hevige drang om te plassen ontstaan, dan moet je wel gelijk naar het toilet gaan, anders ben je te laat. De samentrekkingen van de blaas ontstaat al bij een heel klein beetje vulling van de blaas en daarom wordt het ook wel een overactieve blaas genoemd.
Functionele incontinentie is weer een andere vorm van incontinentie. Hierbij is het mictieproces (urinelozing) niet verstoord, alleen is het niet altijd op tijd te realiseren dat je naar het toilet moet. Dit kan vanwege verschillende redenen, zoals een ziektebeeld (Parkinson, MS), een lichamelijke handicap of door cognitieve stoornissen.
Dan is er ook nog overloopincontinentie dit wordt ook wel druppelincontinentie genoemd. Overloopincontinentie ontstaat als de blaas overvuld raakt (en soms overrekt), zodat de druk in de blaas groter wordt dan de blaas aankan. Je voelt dan wel vaak aandrang maar is dan niet bewust van plassen. Druppelsgewijs wordt er dan urine verloren.
Reflexincontinentie is dat bij een normale vulling van de blaas, de blaas zonder dat je hier controle over heeft uitgeplast wordt. Dit is te vergelijken met baby’s.
En volledige incontinentie, hierbij is er sprake van continu druppelsgewijs verliezen van urine. Hierbij heb je geen last van aandranggevoel, en is de controle over het mictieproces volledig verloren.

Blaastrainingen

Bij een blaastraining leer je de mictie uit te stellen waardoor de blaas inhoud vergroot wordt. Zo leert die persoon zijn blaas helemaal leeg te plassen en ook weer de controle te krijgen over de bekkenbodemspier, door deze aan te spannen en te ontspannen.
Tijdens deze training houdt de persoon een mictiedagboek bij. Bij de blaastraining is het belangrijk vooraf te weten of er lichamelijke belemmeringen zijn waardoor de training soms niet kan werken. Het heeft immers geen nut als je traint voor iets waar je lichaam niet toe in staat is. Het is daarom ook belangrijk dat je van tevoren zoveel mogelijk te weten komt over de mictieproblemen van de persoon. Tijdens de anamnese kun je door middel van observaties en het stellen van vragen al veel informatie verzamelen. Denk bijv. aan:
- Het moment van urineverlies (bij hoesten, direct na aandrang, altijd);
- de frequentie van het urineverlies;
- de hoeveelheid (een paar druppels of een grote plas);
- medicijngebruik;
- mobiliteit;
- de gevolgen die het urineverlies heeft voor het dagelijks leven;
- andere klachten tijdens het urineren zoals pijn en een branderig gevoel.