InfoCash

Artikel

Interview met een donor

Auteur: wouterwaayer | geschreven op 20-03-2010

In Nederland zijn er volgens het CIBG/Donorregistratie Nederland 5.423.076 donorgeregistreerde mensen. Vele mensen hebben geen duidelijke reden waarom ze wel of geen donor zijn geworden. Maar naast de vele 'stille' geregistreerde orgaandonoren, zijn er ook mensen die voluit willen praten over hun keuze.


"Organen geven is een heldendaad"

Nina Harkema is zo'n persoon. "Ik ben van mening dat iedereen een donorcodicil zou moeten hebben. Ik heb gekozen voor het donorschap omdat ik heel slecht tegen leed kan van mijn medemens. Mensen die door een ongeluk een orgaan nodig hebben wil ik op dat moment kunnen helpen ook al weet ik er niks meer van." Harkema dus is zelf ook donor, maar ze beslist niet zelf wat er naar een donorvragende gaat. "Ik laat mijn familie en mijn partner kiezen wat er weggegeven mag worden. Ik zou het heel erg vinden als mijn familie of partner het moeilijk zou vinden als ze mijn hoornvlies zouden transplanteren." Toch is er een grens voor Harkema in hoeverre ze haar zeer persoonlijke bezittingen wil afgeven. "De enigen aan wie ik geen organen zou willen doneren zijn mensen die zich bewust kapot maken door bijvoorbeeld (sterke) drank en drugsgebruik."

Waarom niet?

Van de 5.423.076 raadpleegbare registraties, zijn er ook meer dan anderhalf miljoen mensen die hebben aangegeven géén organen weg te willen geven. Harkema heeft een vermoeden waarom er ook mensen zijn die er niets van moeten weten. "Waarom sommige geen donor willen zijn is omdat het te banaal omschreven is. Mensen denken gelijk dat als je dood bent je lichaam volledig leeg geplukt gaat worden en je leeg je graf in gaat. Dat maakt mensen angstig." Maar toch wil ze de mensen die afgeschrikt worden door deze campagnes een hart onder de riem steken. "Het feit dat je na je dood iemand anders zou kunnen redden met één of meerdere organen zou bekend moeten staan als een heldendaad."

Kortere wachtlijst

Het aantal raadpleegbare registraties is leuk, maar er zit toch een groot nadeel aan; voordat de meeste organen opgevraagd kunnen worden, moet de geregistreerde overleden zijn. Dit zorgt voor grote wachtlijsten. "De lijsten zou je korter kunnen maken door op een 'leuke' manier laten zien dat donor zijn niet eng is", zo bedenkt Harkema. "Ze beginnen gelijk met dat het hart en hartkleppen hetmeest nodig zijn, en juist het hart vinden mensen lastig weg te geven. Verhalen van nabestaanden en donorpatienten zouden mensen ook over de streep kunnen trekken. Mensen beseffen sneller iets als ze het van iemand horen die het heeft meegemaakt dan van een marketingflyer."