InfoCash

Artikel

Nonie Darwish: strek hand uit naar Joodse volk

Auteur: eliezeryair | geschreven op 09-01-2011

Nonie Darwish is een Amerikaanse journaliste. Zij werd geboren in het Egyptische Cairo in het jaar waarin de Joodse staat Israel haar onafhankelijkheid uitriep. Geboren in het Midden-Oosten is zij zeer betrokken bij het Arabisch-Israelische conflict en heeft hierover talloze artikelen gepubliceerd. Onlangs ontving zij een email van een palestijnse inwoner van Gaza. Haar beantwoording van de email is een belangrijk document geworden voor de wereld. Darwish brengt onder woorden wat bijna niemand binnen haar cultuur durft en daarmee is het een pleidooi voor vrede en een eyeopener voor velen. De Nederlandse vertaling volgt onderstaand.


Gaza

Allereerst de in het Arabisch geschreven email van de anonieme palestijnse inwoner van Gaza.

 

Salaam aan u,

Met al onze trots voor uw vader, waarvoor wij bidden dat Allah hem zegenen zal en zal invoeren in het paradijs, hetgeen de wens is van ieder  persoon na dit korte hoogmoedige betekenisloos leven. Ik wil u vragen, is uw vader uw vijand geworden na zijn dood? Wij in de stad Gaza zijn trots op uw vader. Ik woon in een straat die de naam draagt van Shahid Moustafa Hafez. Er is ook een school met de naam van Shahid Moustafa Hafez. Wij vergeten nooit zijn offer, dus hoe kunt u een vijand van het  gemartelde palestijnse volk zijn die nog steeds lijdt in de handen van Zionisten? Ik vraag Allah om u gezondheid en kracht te geven.

In afwachting van uw antwoord dank ik u bij voorbaat.

 

Het antwoord van Nonie Darwish aan de anonieme email-schrijver maar ook aan de wereld luidt als volgt:

 

Beste inwoner van Gaza,

Uw e-mail raakte me oprecht hoewel uw beschuldigingen verkeerd zijn. Ik ben niet de vijand van de Arabieren en ik kan u verzekeren dat ik houdt van mijn oorspronkelijke cultuur en de mensen. Wat me verschillend maakt is dat ik niet alleen van Arabieren houd, maar ook van het Joodse volk. Ik spreek vanuit mijn geweten. Ik heb respect voor het recht van de Joden om in vrede te leven in hun kleine thuisland, Israël. Ik begrijp hoe onbegrijpelijk en ongelooflijk mijn opvatting is voor veel Arabieren: liefde voor zowel Joden als Arabieren.

Wij Arabieren hebben meer dan 1400 jaar geleden onder een onnatuurlijke en consistente indoctrinatie over de islamitische suprematie en een jodenhaat. Dus is het ondenkbaar geworden voor de Arabische geest om liefdevol te zijn voor zowel Joden als Arabieren en beiden alle goeds toe te wensen. Onze cultuur heeft ons door middel van intense religieuze indoctrinatie in al die eeuwen beroofd van de liefde voor alle mensen als gelijken, en ons in een zelfgekozen isolement gebracht door niet te integreren met andere culturen. Deze isolatie en jihad (heilige oorlog) tegen niet-moslims is steeds moeilijker te handhaven. Moslims overal ter wereld proberen wanhopig hun gezicht te redden, het beeld van de Islam te hervormen en te ontkennen wat niet meer te ontkennen is. Maar ze willen ook hun deel hebben en meeprofiteren van de vooruitgang. Terwijl ze de wereld vertellen dat de Islam een godsdienst van de vrede is, willen ze tevens vasthouden aan de jihad tegen niet-islamitische landen. Terwijl de ene islamitische leider zegt “laten we alle Joden vermoorden en Rome overnemen, zegt een andere leider tegen de westerse media dat de Islam een godsdienst van de vrede is en dat wij diep getroffen zijn door de anti-Mohammed retoriek. Om dit zieke spel te spelen moet de moslimcultuur een disfunctioneel dubbelleven leiden waar iedereen wordt misleid, met inbegrip van de moslims zelf.

Dus om de jihad van Bin Laden, Ahmadinejad, Hamas, de Moslimbroederschap, Assad, Nasser, Saoedi-Arabische jihadisten enz. te voeren, ingegeven door Sharia, vinden moslims het moeilijk om eerlijk te zijn. De Moslims claimen slachtofferschap ter rechtvaardiging van de jihad. De hele islamitische wereld wordt met behulp van uw volk, de Arabieren van de Westelijke Jordaanoever en Gaza, geholpen hun jihad tegen niet alleen Israël maar ook alle niet-islamitische landen te rechtvaardigen. Deze islamitische wereld omvat ook Iran, die Hamas en Hezbollah steunt.

De palestijnen in de Gazastrook moeten zich dit spel lange tijd geleden hebben gerealiseerd, maar jullie weigeren om te zien en openstaan voor de feiten wie uw werkelijke onderdrukker is. Arabische en islamitische media gebruiken en misbruiken uw mensen ter rechtvaardiging van hun islamitische jihad in de hele wereld. Dat is de reden waarom ze nooit tot een oplossing willen komen van uw probleem en u laten lijden om zo de constante terreur tegen Israël levend te houden.

Taquiyya

Voor de islamitische wet zijn niet-islamitische landen nooit gelijk aan islamitische landen en eigenlijk moet hun soevereiniteit als niet-moslim natie altijd worden aangevochten door middel van de islamitische jihad. Islamitische wet codificeert  jihad als een permanente godsdienstoorlog met niet-moslims. Moslims moeten dus met Taquiyya, leugens, hun agressie tegen Israël en het westen legitimeren. Dat is de reden waarom de islamitische landen nooit de constante haatpropaganda, leugens en verkeerde informatie over Israël en het westen kunnen stoppen. Als die eindigt, eindigt hun jihad. De VN moet voortdurend worden gebombardeerd door klachten van Arabische landen tegen Israël. De Arabische straat moet voortdurend worden gebombardeerd met belachelijke beschuldigingen en zionistische samenzweringen. Recentelijk  beschuldigde op de Syrische televisie een Syrische intellectueel Israël ervan menselijke organen te stelen in Haïti, terwijl Israel juist humanitaire hulp verleende na de aardbeving. Dit is niet iets nieuws; het begon al in de 7de eeuw, toen de profeet Mohammed Joden van verraad beschuldigde en daarmee het doden en uitzetten van Joden rechtvaardigde evenals de overname van hun rijkdommen. Joden konden zo worden behandeld omdat zij de nakomelingen zijn van apen varkens en vijanden van Allah. Moslim-leiders maken nog steeds gebruik van dezelfde retoriek en de wereld valt er nog elke keer voor.

De Arabische geest werd opgeleid om nooit buiten de eigen islamitische superioriteit te denken, en dit belet ons de rest van de mensheid als gelijke te behandelen. Het is zeldzaam voor Moslim-predikers om te prediken over liefde voor de mensheid en de niet-moslims dezelfde mensenrechten toe te wensen als moslims. Ik heb dat nooit gehoord  van een moslim-prediker. Pas na 9/11 zien we in het Westen sommige Moslim-predikers proberen te prediken vanuit westerse waarden en interreligieuze dialoog, teneinde het herstel van het imago van de Islam in het westen te bewerkstelligen en meer bekeerlingen te krijgen.

Vaak krijg ik post van seculiere Moslims die mij vragen: Ik kan begrijpen dat u ervoor kiest om de Islam te verlaten, maar hoe kunt u de Joden steunen? Omdat het in de moslimmentaliteit ondenkbaar en onacceptabel is om liefdevol en goed over Joden of christenen te denken en hen te accepteren als gelijken, het wordt gezien als een daad van verraad aan Mohammed. Erger nog, ik krijg mailtjes als bovenstaand. Het is alsof de hele godsdienst van het Mohammedanisme is gewijd aan het haten en doden van Joden.

Na eeuwen van dit soort onderwijs heeft  de moslimwereld een disfunctionele maatschappij geproduceerd, niet in staat om relaties aan te gaan met de rest van de wereld. Terwijl ze de wereld wil overtuigen dat ze een godsdienst van de vrede is en niet bang hoeft te zijn voor de Islam, zijn ze nog steeds gericht op de verovering van de wereld voor de Islam.

Dat is vandaag de dag het dilemma van de Islam.

Wat ik, en een paar anderen, proberen te doen is om de waarheid en het zieke spel aan zowel Moslims als niet-moslims eindelijk onder ogen te brengen. Wij willen Arabieren aanmoedigen om Joden en anderen als menselijke wezens te zien en niet als vijanden. Wat is dat voor  God die zijn volgelingen aanzet om meer dan de helft van de mensheid te doden als ze zich niet tot de Islam bekeerd? De moslimwereld van vandaag staat op het punt een ramp te worden voor de wereld. Ahmadinejad, die geen Arabier is, wil vasthouden aan de islamitische jihad tegen Joden door de vernietiging van Israël. Ik heb nieuws voor politiek-links in Europa en Amerika: de islamitische jihad niet zal eindigen met de vernietiging van de staat Israël; u zult de volgende zijn.

Pessimisme

Aan mijn e-mail schrijver: in uw brief aan mij heb ik gemerkt  dat uw kijk op het leven pessimistisch is omdat u het beschrijft als kort en zinloos. Uw standpunten overheersen in de islamitische cultuur en ik heb ze duizenden keren gehoord toen ik in het Midden-Oosten woonde. Ik herinner me zelfs wanneer we als jonge meisjes lachten en giechelden, we onmiddellijk moesten zwijgen omdat het  oneigenlijk is en Allah op de een of andere manier ons niet graag hoorde lachen in het openbaar. Zelfs een hartelijke lach bracht je geen vrienden, maar critici. Uw boodschap voor mij en voor de Moslims is dat het leven op aarde ons geen geluk zal brengen en de enige ontsnapping aan deze ellende en het bereiken van het eeuwige geluk in de geneugten van Allah’s paradijs is na het sterven tijdens jihad. Maar waarom zouden we de Joden met ons meenemen?  Zij willen leven en genieten van het leven en van de aarde, hier en nu, een betere plek maken.

Onze afwijzing van het leven is geen toeval: aangezien in de jihad het leven geen waarde heeft  dan moet de dood iets waard zijn. Het eerste slachtoffer van het beginsel van de jihad is het begrip vrede en dat is waarom ik in de tijd dat ik in de Gazastrook woonde nooit geleerd heb vrede als waardevol te zien. Ik heb daar nooit een vreedzaam lied in Arabisch gehoord. Nadenken over vrede met de Joden is gelijk aan verraad aan het Mohammedanisme. Afwijzing van de vrede heeft nadelige gevolgen voor het gezond functioneren van de Arabische persoonlijkheid, de familie, de samenleving en de hele regio. Het is geen toeval dat de Saoedi's bij wet een feest als Valentijnsdag, liefde tussen een man en een vrouw, afwijzen. Dat zij het onderwijzen aan hun kinderen van vrede en mededogen naar de anderen verwerpen. Kijken we gewoon naar onze islamitische wetboeken dan zien we de meest wrede en ongebruikelijke straffen ooit gemaakt in een cultuur op aarde. Alleen een cultuur die vraagt om oorlog en terreur kan dergelijke wreedheid bevorderen.

Uw vraag of ik mijn vader haat kan ik beantwoorden. Ik kan u verzekeren dat ik mijn vader aanbid en respecteer, meer dan alle mensen van Gaza. Ik hou van hem en wens hem de hemel niet omdat hij Joden gedood heeft, maar omdat hij een goed mens was die door velen, waaronder de Israëlische soldaten die hem doodden, werd gerespecteerd. Hij was bekend zelfs in Israël als een wijs man en had integriteit en eer. Mijn vader was het slacht offer van de bloeddorstige cultuur van de dood, alles om hem heen. Hij is een van de vele duizenden en zelfs miljoenen slachtoffers van de ideologie van de jihad die de laatste 1400 jaar wordt beoefend.

Beste inwoner van Gaza, ja, ik neem het Joodse volk en de regering van Israël niet kwalijk voor wat u de "ellende' van de palestijnen noemt. Ik geef de Arabische en islamitische cultuur de schuld die u gebruiken en misbruiken hetgeen u toestaat. Volgens mij is het een Arabische crisis door eigen toedoen die niets heeft te maken met Israël.

Het Arabische onderwijs heeft ons nooit de waarheid verteld over het Israëlische volk en het verhaal van hun kant en wat Jeruzalem voor hen betekent. We kregen te horen dat Jeruzalem gewoon een moslimstad was omdat Mohammed op een nacht droomde dat hij naar de verste moskee ging , maar hij heeft nooit Jeruzalem bij naam genoemd. De Koran vermeld nooit Jeruzalem, die wel honderden keren wordt genoemd in de Torah als het hart en de ziel van het Joodse volk. Wij Moslims hebben nooit andere religies als heilig gerespecteerd en we verwezen altijd naar de Islam; we beweerden zelfs dat Spanje en India moslimlanden zijn. Het was de traditie van Moslim-overwinnaars om kerken en tempels om te bouwen tot moskeeën en dat is precies wat er is gebeurd op de Joodse Tempelberg toen 100 jaar nadat de profeet Mohammed stierf, moslim-veroveraars de moskee bouwden precies op de top van de tempelberg. Stel je eens voor als Joden of christenen een tempel op de top van de Kaaba in Mekka bouwden. Dit is hoe Islam de Joden heeft behandeld. Het is tijd voor moslims te streven naar verlossing en vergeving en de hand van verzoening en vrede uit te strekken naar het Joodse volk.

Nonie Darwish

 

Nonie Darwish is een Amerikaanse journaliste en schrijfster, die pleit voor verzoening tussen Israël en de Arabische wereld.

Zij is van Egyptische afkomst en verhuisde in 1950 naar Gaza, dat toen door Egypte bezet werd. Haar vader, Mustafa Hafez, was daar luitenant-generaal; hij stichtte er de fedayin die aanvallen uitvoerden op Israël en tussen 1951 en 1956 zeker 400 doden maakten. In juli 1956, toen zij acht jaar oud was, werd haar vader het slachtoffer van een gerichte moordaanslag door het Israëlische leger.