InfoCash

Artikel

Schijnhuwelijken

Auteur: rpoelke | geschreven op 24-03-2010

Schijnhuwelijken zijn van alle tijden, elk land heeft er problemen mee en ieder wil zijn eigen staatsburgers beschermen. Hoe zit dat nu in Nederland en België?


Schijnhuwelijken

Schijnhuwelijken zien er uit als een gewoon huwelijk en is een verbintenis tussen twee personen die afkomstig zijn uit verschillende landen van herkomst. Meestal heeft de inwijkeling enkel als doel om staatsburger te worden zonder een asiel of migratie procedure te moeten doorlopen. De staatsburger die trouwt met de inwijkeling blijkt niet altijd op de hoogte van het feit dat het om een schijnhuwelijk gaat. Anderen gaan deze verbintenis aan om economische, zakelijke of emotionele redenen.

Schijnhuwelijk zonder wederzijdse toestemming

De staatsburger is hierbij niet op de hoogte van het doel van de partner. Het huwelijk ziet er dan uit zoals een gewoon huwelijk en ook de echtelijke plichten worden vervuld. Wanneer de uiteindelijke periode verstreken is voor het verkrijgen van de Nationaliteit, vraagt de allochtone partner de echtscheiding aan en blijft deze de Nationaliteit van het land behouden.

Schijnhuwelijk met wederzijdse toestemming

Hierbij zijn beide partners op de hoogte van het doel van dit huwelijk. Ze wonen samen tot de periode verstreken is en hebben geen seksueel contact. Voor buitenstaanders lijkt het een gewoon huwelijk, maar ieder heeft zijn eigen leven. De redenen kunnen van allerlei aard zijn. Soms gebeurt het om de partner uit een onveilig land, een economisch labiel land in veiligheid te brengen. Om emotionele redenen, de partner en eventuele kinderen een betere toekomst te geven. Soms wordt er zelfs een financiële vergoeding gegeven om een schijnhuwelijk mogelijk te maken.

Schijnhuwelijken en de wet

Schijnhuwelijken zijn strafbaar en worden als ze bewezen zijn juridisch ontbonden. Elk land tracht zich daarom zo goed mogelijk hiertegen te beschermen. Men last procedures in en je krijgt pas na verloop van enige tijd het definitieve staatsburgerschap. In elk land zijn deze procedures anders, moeilijker of gemakkelijker maar elk land tracht zijn staatsburgers hiertegen te beschermen

1.In Nederland

In Nederland moet de allochtone partner zowel als de Nederlander die ermee wil trouwen, eerst voldoen aan een aantal vereisten. De buitenlander dient ook vooraf een inburgeringcursus te volgen en aan een examen deelnemen. Na een huwelijk met een staatsburger uit een ander land krijgt deze een voorlopige verblijfsvergunning. De definitieve Nederlandse Nationaliteit wordt pas na vijf jaar huwelijk verkregen.

2.In België

In België heeft het huwelijk niet direct een invloed op het verkrijgen van de Belgische nationaliteit. De buitenlandse echtgeno(o)t(e) kan na het huwelijk wel de Belgische nationaliteit aanvragen. Wanneer de buitenlandse partner geen machtiging heeft om meer dan drie maanden in België te verblijven dienen de partners te bewijzen dat ze al minstens drie jaar in België samenwonen. Heeft de buitenlander wel een machtiging om drie maanden in België te verblijven dan moet het koppel bewijzen dat ze al minstens zes maanden in België samenwonen. Een huwelijk dat in het buitenland is afgesloten, kan gewoon gelijkgeschakeld worden met het Belgische huwelijk en dan moet er bewezen worden dat er werkelijke banden zijn. Regelmatige reizen of verblijven, werken in het buitenland, familie, vrienden en kennissen hebben in het buitenland. In principe duurt het in België dus maar maximum drie jaar alvorens je de Nationaliteit verkrijgt.