InfoCash

Artikel

Nieuw atheïsme: er is geen openbaring

Auteur: HectorServadac | geschreven op 22-07-2010

Het nieuwe atheïsme maakt gehakt van de geopenbaarde boeken van de grote religies. Als er geen God bestaat, dan kan hij ook niet spreken. Maar hoe kun je iets zinnigs zeggen over God, als hij zich niet geopenbaard heeft? Vooral in het christendom wordt dat gezegd: Jezus heet daar zelf het woord van God. En in de Islam komt het heilige boek zelf rechtstreeks uit de hemel.


De heilige boeken


Als er geen reden is om aan te nemen dat er een God bestaat, dan zijn er ook geen goddelijke openbaringen. De heilige boeken van de grote religies zijn echter gebaseerd op de aanname dat God zich op verschillende manieren heeft geopenbaard. Door middel van profeten die zijn woord verkondigen, door middel van Jezus in die God zich manifesteert, of door middel van Engelen die het heilige boek aan de profeet dicteren. Zonder openbaring geen godsdienst. Dat raakt vooral de drie godsdiensten van het Boek: jodendom, christendom, islam.
Harris, Dawkins en Hitchens brengen deze gedachte op verschillende manieren onder woorden. Iedereen dat ze ontkennen dat er een goddelijke openbaring geweest is, of had kunnen zijn. Wat ze zeggen is dat een goddelijke openbaring onmogelijk is.
In de eerste plaats waagt het nieuwe atheïsme zich aan morele kritiek van de goddelijke boeken. Een favoriet onderwerp van Sam Harris is het Oude testament en vooral dat gedeelte dat traditioneel als de wet wordt aangeduid. Volgens hem blijkt uit een aantal wetten in het Oude testament dat op zijn zachtst gezegd de moraal van het klassieke Israël te wensen overliet. Barbaarse regels zoals het stenigen van de overspelige, of het ter dood brengen van een ongehoorzame zoon zijn voldoende reden om het geheel van de oudtestamentische wet te verwerpen. En aangezien Jezus in het nieuwe testament de geldigheid van het Oude testament niet betwijfeld heeft, moet ook het christendom in deze verwerping worden betrokken. Volgens haar is is de relatieve verbetering van het christendom tegenover het klassieke jodendom te begrijpen als een verlies aan geloof geloof in de openbaring van het Oude testament. Dat maakt de interessante conclusie mogelijk dat het nieuwe atheïsme, dat ook de openbaring van het christendom ontkent, een belangrijke nieuwe morele stap voorwaarts is.

Het godsbeeld


Volgens Dawkins zit er een steekje los aan de God van het Oude testament. Hij is ongetwijfeld het "meest onplezierige karakter in de wereldliteratuur." Jezus mag dan een grote verbetering zijn ten opzichte van de boosaardige roos van het Oude testament, maar de leer van de verzoening die het hart is van de theologie in het nieuwe testament is moreel even verwerpelijk als het verhaal van Abraham. Hitchens meende zelf dat de nachtmerrie van het nieuwe testament die van het oude overtrof. Hoe is het mogelijk, vraagt het nieuwe atheïsme zich af, dat de verzameling boeken van zoon door zijn matige kwaliteit als de bijbel gezien wordt als een product van alwetendheid. In wezen dat alwetend is zou toch een boek kunnen hebben schrijven met een hoofdstuk over wiskunde? In plaats daarvan is nu een boek ontstaan dat zelfs hier en daar overduidelijke rekenkundige vergissingen bevat.
Dat laatste argument laat een specifieke betoogtrant zien die in het nieuwe atheïsme vaak voorkomt. Op grond van speculatie over wat een almachtig of alwetend wezen zou moeten denken of zou moeten delen, wordt vervolgens gekeken naar de claims van de geopenbaarde religies. Als wat alwetend is, dan had hij wiskundige inzichten kunnen doorgeven. Als God almachtig is, zei men vroeger, dan zou er geen lijden in de wereld zijn. In zekere zin gaat het hier om een standaard atheïstisch argument, dat toch door een nieuwe context en nieuwe formuleringen schijnbaar nieuw is