InfoCash

Artikel

Paulus de apostel en zijn boodschap

Auteur: HectorServadac | geschreven op 16-08-2010

Je leest er snel overheen, maar meteen al in het eerste vers van de brief aan de Romeinen staat er iets bijzonders te lezen. De brief die Paulus schrijft aan de christenen in Rome markeert een bijzonder moment. Het evangelie bereikt nu de hoofdstad van het grootste rijk op aarde. Vanuit Jeruzalem gaat de boodschap nu naar de volkeren, en Rome is het middelpunt. De ironie moet wel opvallen. Vanuit Rome ging het evangelie van de geboorte van de keizer naar alle provincies van het rijk. Maar nu komt het evangelie van de ware koning naar Rome toe.


Inleiding

Tekst Rom. 1:1Van Paulus, dienaar van Christus Jezus, geroepen tot apostel en uitgekozen om het evangelie van God te verkondigenRome is al een oude stad met een lang en eerbiedwaardig religieus verleden. De goden hadden de stad rijkelijk gezegend. Ook aan goddelijke openbaringen was er geen gebrek. Vooral de orakelspreuken van de Sibylle werden door de Romeinen gekoesterd. Onder de tempel van Jupiter werden ze als een verborgen schat bewaard. Een verhaal over de executie van Jezus en zelfs het verhaal over de opstanding uit de doden, zal op Romeinse burgers weinig indruk hebben gemaakt. Dat heeft geen enkele religieuze waarde voor hen. Paulus moet daarom meteen duidelijk maken wat de consequenties van zijn boodschap zijn. Wat hij te vertellen heeft is niets minder dan het evangelie van God, de ultieme boodschap van God aan alle volkeren. Dat wil zeggen Paulus heeft een politieke boodschap te vertellen. Wat hij predikt is niets minder dan de ondergang van de Romeinse macht.

Enkele woorden uitgelicht

Paulus
In al zijn brieven gebruikt Paulus deze naam, en niet de naam Saulus hoewel dat de naam was die hij droeg aan het begin van zijn loopbaan in de kerk. Saulus was echter een onbekende naam voor niet-joden, en het lijkt dus voor de hand te liggen dat hij zijn naam Paulus ging gebruiken tijdens zijn missie naar de volkeren.

dienaar
Het woord dienaar in de nieuwe vertaling verbergt de joodse achtergrond van Paulus' taalgebruik. Paulus ziet zichzelf als de slaaf van Jezus zoals alle joden zichzelf zagen als de slaven van God. Het woord dienaar en ook het woord knecht duiden iemand aan die in dienst is van een ander. Het woord slaaf laat echter zien dat de persoon geheel en al aan zijn Heer toebehoort en dus ook niemand anders kan dienen dan zijn Heer. Je moet goed beseffen hoe vreemd dit moet klinken voor een Romeinse lezer. Het woord dienaar of lijfeigene betekende in de Romeinse context de laagste sociale klasse. Paulus introduceert zich hier aan de kerk van Rome niet als een trotse burger, maar als de slaaf van een gekruisigde joodse Messias.

Christus Jezus
In overeenstemming met het woord slaaf is ook de naam Christus Jezus die hier gebruikt wordt in plaats van het meer vertrouwde Jezus Christus. Wanneer Christus aan het begin staat duidt het de Messiaanse titel en koninklijke waardigheid aan. In de naam Jezus Christus komt dat iets meer op de achtergrond te staan en wordt Christus bijna een eigennaam in plaats van een titel. Hier ligt de nadruk echter op de koninklijke status van Jezus.

geroepen
Het woord geroepen komt van een werkwoord dat ook uitnodigen of ontbieden kan betekenen. Paulus is uitgenodigd voor een bijzondere taak, daartoe opgeroepen, maar degene die roept, heeft absoluut gezag. Er was voor Paulus geen mogelijkheid om nee te zeggen.

apostel
De roeping is ook een aanstelling. Paulus is opgeroepen om het ambt van apostel te bekleden. Een apostel is in de kern een boodschapper, een uitgezondene die een volmacht heeft ontvangen van zijn Heer. Het apostolische gezag dat de daarmee verbonden is, wordt vooral in de zending uitgeoefend en in de stichting van Kerken. Dat apostolische gezag gold alleen maar voor een bepaalde geografische sfeer (in dit geval: de volkeren) en had alleen maar betrekking de kerken die hijzelf gesticht had. Paulus was wel geroepen om apostel van de volkeren te zijn, maar dat betekende niet dat hij de enige was. Over kerken die door anderen waren gesticht had hij geen gezag.

uitgekozen
Letterlijk staat hier dat Paulus was afgezonderd voor het evangelie van God, dat zal zeggen in zijn bekering onderweg naar Damascus was hij apart gezet. De betekenis van dit apart zetten is te vergelijken met de betekenis van het woord heilig. Alles wat heilig is is apart gezet, buiten gewoon gebruik geplaatst. Het is ook interessant dat het woord voor afzondering verwantschap heeft met de term Farizeeër. Paulus zegt hier eigenlijk dat hij, die opgeleid was als een farizeïsche rabbi, nu een Farizeeër van het evangelie is geworden.

evangelie van God
Het woord evangelie duidt ook hier de proclamatie van de komst van het koninkrijk aan. Paulus benadrukt hier dat dit niet het evangelie van de keizer, maar het evangelie van God is. Het gaat dus om de bron en de autoriteit achter deze boodschap.