InfoCash

Artikel

Het staat allemaal al geschreven: Rom 1:2

Auteur: HectorServadac | geschreven op 30-07-2010

Iedereen weet dat de bijbel bestaat uit het Nieuwe Testament en het Oude Testament. Het Oude Testament is in het Hebreeuws geschreven en het Nieuwe Testament in het Grieks. Hoe deze beide verzamelingen van geschriften op elkaar aansluiten, is een heel complex probleem. Het is wel duidelijk dat de apostelen in het Nieuwe Testament voortdurend een beroep doen op de profeten van het Oude Testament. Paulus is uiteraard geen uitzondering.


Tekst

Rom 1:2 [het evangelie van God] dat al bij monde van zijn profeten in de heilige geschriften is beloofd

Inleiding

In het Nieuwe Testament vind je vaak de gedachte dat de komst van Jezus Christus in deze wereld de vervulling is van een belofte. De profeten van het Oude Testament hebben gesproken over de komst van een Messiaanse koning, en over het aanbreken van een nieuw koninkrijk van God. De profetie van Maleachi staat vol van de aankondiging van de verschijning van de Heer zelf in deze wereld. De discipelen van Jezus hebben het Oude Testament uitvoerig onderzocht om te kijken wat er allemaal over de komst van Jezus al voorzegd was.
Een beroep op de profeten was ook nodig als argument tegen de kritiek op het evangelie. Wie wilde aantonen dat Jezus werkelijk de Messias was, moesten kunnen uitleggen hoe zijn boodschap en optreden te rijmen waren met de woorden en beelden in het Oude Testament.
Paulus wilde benadrukken dat het evangelie dat hij predikte helemaal klopte met de beloften in het Oude Testament. Gezien het feit dat veel van wat hij schrijft in deze brief in strijd lijkt te zijn met Gods openbaring in de Torah, is dit geen onbelangrijke mededeling.

Enkele woorden uitgelicht

Zijn profeten
De uitdrukking "zijn" profeten is zeer ongebruikelijk. Over het algemeen wordt gesproken over "de" profeten waarmee ook vooral naar de boeken van het Oude Testament wordt verwezen. Paulus wilde blijkbaar benadrukken hoe dit God persoonlijk betrokken was bij de profetische beloften. Het gaat dus niet zozeer om de teksten, maar vooral om het optreden van de profeten als gezonden door God zelf. In het vierde hoofdstuk van de brief zal Paulus nog uitgebreid terugkomen op het karakter van de beloften die door de profeten zijn uitgesproken.

heilige geschriften
Dit is het enige vers waarin de uitdrukking "heilige geschriften" voorkomt in het Nieuwe Testament. De teksten van het Oude Testament waren blijkbaar al een enkele verzameling van teksten die als Gods openbaring werd erkend en daarom een geheiligd karakter had.

beloofd
De belofte waarover hier wordt gesproken, is niets minder dan Gods belofte zelf. Hij heeft al in het Oude testament bij monde van de profeten gesproken over de komst van een verlosser in deze wereld. Het evangelie is niets minder dan de vervulling van deze belofte. Maar toch ligt er een zekere spanning tussen beide.
Het is namelijk ook duidelijk dat in de vervulling, in het evangelie, allerlei zaken zich afspelen die niet rechtstreeks zo in de teksten van het Ouder Testament terug te vinden zijn.
De beloften van God in het Oude Testament laten wel enkele hoofdzaken zien: het koninkrijk breekt aan door middel van de komst van koning uit een huis van David, die niet onmiddellijk wordt erkend en zelfs vervolgd wordt. Daarmee onmiddellijk verbonden echter, is de tijd van de vervulling waarin God zijn nieuwe koninkrijk zal vestigen. Hoe de verwerping van de Messiaanse koning en de inauguratie van de nieuwe tijd samenhangen, wordt uit de teksten van het Oude Testament niet meteen duidelijk.