InfoCash

Artikel

De Hemelse roeping

Auteur: HectorServadac | geschreven op 17-08-2010

Wat doet het evangelie van het kruis van Christus met ons? De boodschap dus dat God ons met zich verzoend heeft door de dood van Jezus Christus aan het kruis. In de kern is dat de boodschap dat deze kruisdood de politieke en religieuze macht van de mensheid ontmaskert als inhumaan en godvijandig. Dat heeft praktische gevolgen - als het goed is - in het leven van Christenen.


Het kruis op je nemen

We lezen in Mattheus 10:38

”Wie zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mij niet waardig.”

Het staat in een lang hoofdstuk over de roeping van de 12 discipelen. Jezus beschrijft in dat hoofdstuk zijn zending in de wereld. Hij is niet gekomen om vrede te brengen in normale zin. Hij komt de conflicten in de wereld niet toedekken of met geweld een schijnbare rust afdwingen. Hij is gekomen om een boodschap te brengen die scheiding maakt tussen mensen.

“Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.”

De uitkomst van Zijn boodschap is conflict en verdeeldheid. Er is een kloof tussen degenen die Hem navolgen en wie dat niet doet. De een zal vervolger zijn of aan diens kant staan, en de andere zal zonder compromis staan aan de zijde van de vervolgden. Daartussen is geen middenweg! Zelfs binnen gezinnen en families gaat deze scheiding. Het Koninkrijk van God vraagt ons om een keuze te maken en voor die keuze te staan, en dan te aanvaarden wat de gevolgen ervan zijn voor onze sociale rol, voor de “vrede” in ons leven.
In dat kader klinkt ook het woord over het opnemen van het kruis. De navolging van Jezus betekent zo te leven, dat alles wat wij doen een belijdenis is (vgl. Mt. 10:32) van Jezus. “Christus belijden in de wereld” betekent God meer gehoorzaam zijn dan de mensen, kiezen voor de weg van de weerloosheid en de naastenliefde, zonder compromis met de machten en vanzelfsprekendheden in deze wereld. De keuze voor Jezus is dus ook een keuze tegen iets anders. Tegen de inhumaniteit, tegen de voorrang van eigen gezin, eigen familie en eigen volk. Tegen het eigen belang desnoods, zoals Mattheus 16:24 ons leert:

“Toen zei Jezus tot Zijn discipelen: Als iemand Mij wil navolgen, die zal zichzelf verloochenen en zijn kruis opnemen en zo Mij volgen.”

De wereld gekruisigd

Christus navolgen betekent Hem volgen in zijn gehoorzaamheid aan God zonder compromis met de machten die onze menselijkheid bedreigen. Een radikaal Neen durven zeggen. Dat is zelfverloochening, een omkering van waarden en prioriteiten, een opgeven van de voorrang van je eigen belang. Het is bereidheid tot een offer. (Vgl. Rom. 12:1)

Maar het is ook kracht en nieuwe vrijheid. “Ik echter wil mijn kracht om sterk te staan in niets anders vinden dan in het kruis van onze Heer Jezus, de Bevrijder, waardoor voor mij de wereld gekruisigd werd en ik voor de wereld.” Zo vertaalde Frits Kuiper, (zijn herinnering zij tot zegen), een vers van Paulus uit Galaten 4 (vs. 14). (1) Het gaat om het werk van de Bevrijder!

Het kruis betekent wel dienstbaarheid en gehoorzaamheid, maar dat is juist de ware vrijheid. De heerschappij van Jezus maakt ons tot nieuwe mensen. “Aan zijn kruis wordt voor de zijnen de wereld gekruisigd. De machten der wereld hebben sedert Golgotha afgedaan. Zij zijn uitgespeeld. Het rijk van de dwang is ten einde, het rijk van de vrijheid is aangebroken.” Zo zijn wij bevrijd van de wereld. Mensen kunnen alleen ware vrijheid en gerechtigheid kennen, als zij de Gekruisigde als Heer van de wereld erkennen. Alle recht komt namelijk, zegt Kuiper, “van het recht van de Zoon van God, die onze zonden gedragen heeft en daarmee geboet.”

De andere Vrede

Nu wordt duidelijk waarom Jezus geen “vrede” kwam brengen. Zonder de boodschap van het kruis is er alleen de pax Romana, de orde en rust die de overwinnaar in de oorlog nodig heeft en met dreiging aan de overwonnene oplegt. De vrede die een wapenstilstand is, waarachter economisch onrecht zich verbergen kan. Men kan een gevangene nog zover krijgen, dat hij de vier muren van zijn cel als een thuis leert ervaren. Ware vrijheid is voor ons bevochten en verworven door de gehoorzaamheid van Jezus tot de dood. Ware vrijheid is er voor degenen die in Hem geloven en Hem dan navolgen en hun kruis op zich nemen.
Onze hemelse roeping is zonder het kruis van Christus niet te te verstaan. We zijn geroepen door een God die onze collectieve schuld en zonden heeft gelegd op Christus. Zijn dood neemt onze schuld weg en ontmaskert de vormen van de zonde waarin wij gevangen waren. Door het kruis héén begint het nieuwe leven van de navolging, waarin een keuze moet worden gemaakt. De beslissing is gevallen: er wordt Neen gezegd tegen de mens van nature, tegen de menselijke religie en menselijke politiek. Wie dat neen laat klinken in een belijdenis van woord en daad zal de weerstand moeten ondergaan die de wereld tegen die boodschap heeft.
Zo zegt Paulus het in 2 Tim. 3:12: “En iedereen die gelovig leven wil in Christus Jezus zal vervolging ondervinden.” Navolging en getuigenis kan in deze wereld tot martelaarschap van enigerlei aard leiden. Onze hemelse roeping is niet zonder gevaar en worsteling. Misschien moeten we ons dat wel aantrekken dat we in onze wereld zo veilig leven. Frits Kuiper meende van wel: “Het feit, dat de Christenheid de laatste eeuwen, behalve op de zendingsvelden, vrijwel geen martelaars heeft gekend, bewijst op de allerduidelijkste manier haar bijna volkomen wereldgelijkvormigheid.” (1) We nestelen ons in onze moderne cultuur en sluiten het ene compromis na het andere. Is er een weg om aan die verstarring en krachteloosheid te ontsnappen? Voert onze hemelse roeping ons voorbij de wereldgelijkvormigheid? Hoe radikaal is de navolging?